นจับตามองทยอยแสดงความต้องการเสนอราคา
ชั่วพริบตาข่าวก็แพร่มาถึงหลี่ว์เสี่ยนผู้อื่นไม่ทันสังเกต แต่หลี่ว์เสี่ยนกลับรู้สึกแปลกประหลาด ดวงตาพลันเป็นประกายวาบ“ไม่ถูกสิ สถานการณ์เช่นนี้ไม่ถูกต้อง ราคาหุ้นนาเกลือตระกูลเหรินกำลังพุ่ง ในเมื่อปล่อยทีละพันหุ้นได้เกรงว่าเบื้องหลังคงเป็นผู้ถือครองหุ้นจำนวนมหาศาล! ทว่ามาขายหุ้นในเวลาเช่นนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะไม่ไว้ใจสถานการณ์ของนาเกลือตระกูลเหรินในอนาคต เช่นนั้น…ตอนนี้คนผู้นี้ก็กำลังขาดเงินมาก!”
ภายในร้านโยวหวงเงียบสงัดไร้ผู้คน
เซี่ยเวยนั่งขัดสมาธิอยู่ฝังตรงข้ามเขา มองเขาดีดลูกคิดเสียงดังตลอดเวลา อดถามไม่ได้ “ผู้อื่นขาดเงินแล้วมันจะทำไม”หลี่ว์เสี่ยนกลอกตา หัวเราะคิกคักแล้วตอบว่า“ย่อมเป็นโอกาสอันดีที่จะตีชิงตามไฟ[1]น่ะสิ!”
ความคิดบางอย่างวนเวียนในสมองของเขามานานแล้ว ดีดลูกคิดได้ครึ่งเดียวก็วาง ผุดลุกพรวดพราดเอ่ยว่า “ไม่ได้ โอกาสดียิ่งเช่นนี้ ข้าจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด!”
เซี่ยเวยย่นหัวคิ้ว “ข้ายังอยากคุยเรื่องนิกายสวรรค์กับเจ้า…”
หลี่ว์เสี่ยนโบกมือโดยไม่แม้แต่จะหันหน้ากลับมา “ในเมื่อเจ้ามีข่าวของคนพวกนั้น อีกทั้งช่วงนี้พวกมันคิดจะออกจากเมืองหลวง การจับตัวพวกมันก็ถือเป็นเรื่องง่ายดายยิ่งนัก ไม่จำเป็นต้องหารือกับข้าสักนิด ตอนนี้ข้าต้องรีบไปหาเงิน ต่อให้เจ้ามีเรื่องสำคัญกว่านี้ข้าก็จะทิ้งเอาไว้ก่อนอยู่ดี ข้าออกไปหาคนก่อนละ!”
—————
เบื้องนอกหิมะกำลังตก
ตกต่อ
