นั้นออกจะมีความคิดตื้นเขินอยู่สักหน่อย
เซี่ยเวยกลับทำเหมือนมองไม่เห็น ยิ้มรับโดยปราศจากพิรุธ “แค่ผู้ใต้บังคับบัญชาพบว่าพวกมันกำลังรวมตัวกันที่วิหารโดยบังเอิญเลยเพิ่มความตื่นตัวเล็กน้อย แล้วจึงติดต่อศาลาว่าการเมืองซุ่นเทียนให้ส่งคนมาล้อมจับและระดมยิงเกาทัณฑ์จนกงอี๋เฉิงสิ้นใจก็เท่านั้น กระหม่อมยังทราบข่าวรวดเร็วไม่เท่าฝั่าบาทด้วยซ้ำ มิบังอาจรับความดีความชอบพ่ะย่ะค่ะ”
หากหลี่ว์เสี่ยนได้ยินคำพูดนี้ เกรงว่าคงตกตะลึงพรึงเพริดเป็นแน่แท้…
เซี่ยเวยฆ่าเจ้ากงอี๋เฉิงนั่นเองกับมือไม่ใช่หรือ
แล้วเหตุใดตอนนี้กลับกลายเป็นว่าศาลาว่าการเมืองซุ่นเทียนล้อมจับตายไปได้เล่า?!
ทว่าคนในหอจดหมายเหตุหลวงใต้ไม่มีผู้ใดรู้ความจริง ต่างคนต่างคิดเพียงว่าเดิมทีรองราชครูเซี่ยก็ได้รับความไว้วางพระทัยจากเสิ่นหลางมากอยู่แล้ว หลังจากผ่านเหตุการณ์นี้ไปเกรงว่าคงเพิ่มพูนขึ้นอีกขั้นหนึ่ง ชวนให้อิจฉาเป็นล้นพ้น
เสิ่นหลางทรงรู้สึกสาแก่ใจอย่างบอกไม่ถูก
พระองค์ทรงพระดำเนินพระหัตถ์ไพล่หลังลงมาด้วยท่าทางคึกคักกระฉับกระเฉง “นิกายสวรรค์ไม่ยอมล้มเลิกความคิดล้มล้างราชวงศ์ของเรา ฉวยโอกาสจากคดีจวนหย่งอี้โหวแพร่ข่าวลือก่อความวุ่นวายไปทั่ว ครั้งนี้กลับถูกกวาดล้างที่จุดนัดพบภายในเมืองหลวงได้ในคราวเดียว ทั้งยังสังหารตัวการใหญ่ที่คอยวางแผนการให้หัวหน้าของพวกมันอีกด้วย! บางทีอาจเป็นฝีมือของสวรรค์ที่ช่วยกำจัดนิกายพรรค์นี้ก็เป็นได้ หากเป็นเช่น
