ทอด้วยน้ำเสียงดุร้าย สุดท้ายก็ปลุกคนที่นอนอยู่บนเตียงนุ่มให้ตื่นด้วยอาการงัวเงีย
แขนแข็งแกร่งทรงพลังข้างหนึ่งยื่นออกมาจากผ้านวมเนื้อแพรอันอบอุ่น บุรุษซึ่งนอนตามแนวทแยงของเตียงลืมตาอย่างเชื่องช้า เป็นดวงตาทรงดอกท้อเปียมความเจ้าชู้สำรวยคู่หนึ่งยามชายตาฉายประกายดิบเถื่อนดั่งนักเลงชวนลุ่มหลง
เขามองแสงตะวันที่ส่องผ่านบานหน้าต่างมาจากภายนอกอยู่นาน
แม่นางหงเจียนตื่นนานแล้ว ขณะนี้กำลังอิงแอบข้างกายเขา นางหัวเราะด้วยเสียงอันหยาดเยิ้มพลางเอ่ยว่า “คุณชายช่างหลับสบายจังเลยนะเจ้าคะ”
ในฐานะหญิงคณิกาอันดับหนึ่งแห่งหอจุ้ยเล่อหงเจียนมีหน้าตาสะสวยยิ่งนัก ยามนี้ไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ นอนร่างเปลือยเปล่าอยู่เคียงข้างเพียงได้สัมผัสกายเล็กน้อยก็กวักวิญญาณให้เตลิดเปิดเปิง
บุรุษผู้นั้นเบนสายตากลับมามองนาง เริ่มปฏิบัติการอีกครั้ง
ปลดปล่อยความเร่าร้อนทางกายออกมาจนหมดสิ้น
จวบจนทำให้สตรีด้านล่างตัวอ่อนปวกเปียกสะอื้นเสียงหลง เขาถึงค่อยหยุดรุกล้ำ ขณะแหงนหน้าขึ้นมาก็มีเหงื่อเม็ดละเอียดไหลรินข้างแก้มทำให้คอหอยซึ่งนูนขึ้นมาเปียกชุ่ม เขาส่งเสียงถอนหายใจอันทุ้มต่ำและกระชั้นถี่
เขาหอบหลังเสร็จกิจ จากนั้นจึงลุกจากเตียงเพื่อเก็บเสื้อผ้าที่กระจัด-กระจายตรงปลายเท้าขึ้นมาสวมบนร่าง
ยามนี้ถึงดูออกว่าชายหนุ่มผู้นี้มีเรือนกายสูงมาก ส่วนสัดของท่อนแขนและเอวดียิ่งนักเมื่อรัดด้วยสายคาดเอวหนังจนแน่นก็ทำให้คนรู้สึกถึงพลังที่แผ่
