ยู่ในพิธีสวมกวานจริง คิดไม่ถึงว่าท่านพ่อจะจัดการได้รวดเร็วขนาดนี้ อาจเพราะในช่วงสถานการณ์พิเศษเช่นนี้ เจียงปั๋อโหยวคงกลัวว่านางจะอยู่อย่างโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งพิงในวังหลวง
บังเกิดความรู้สึกอันสลับซับซ้อนขึ้นมาในใจเล็กน้อย
ทว่านางไม่ขอรับความดีความชอบ เพียงกล่าวเรียบ ๆ ว่า “แค่ต่างฝั่ายต่างได้สิ่งที่ตนต้องการเท่านั้น บัดนี้สถานการณ์ของจวนโหวเป็นเช่นไรบ้างแล้ว?”
ยามนี้เจิ้งเปั่าถวายงานเฉพาะพระพักตร์ ย่อมรู้เรื่องราวมากมายเป็นอย่างดี จึงเอ่ยว่า “การหารือราชกิจตลอดหลายวันมานี้ก็ถกเถียงกันแต่ประเด็นนี้จนเกิดเรื่องราววุ่นวายใหญ่โต ใต้เท้าฉู่ซีอี๋โมโหเพราะเรื่องตราประทับของสำนักราชเลขานุการจนล้มปั่วย ทั้งยังถูกฝั่าบาทถอดถอนตำแหน่งอีกด้วย เสนาบดีสำนักราชเลขานุการคนใหม่เป็นคนสนิทของฝั่าบาท ยามตรวจค้นและยึดทรัพย์จวนโหวจะตรวจนับข้าวของทุกชิ้นอย่างละเอียด กว่าจะดำเนินการจนถึงขั้นตอนสุดท้ายเกรงว่าคงต้องใช้เวลาอีกสักพัก ไม่แน่ว่าอาจลากยาวไปจนถึงหลังปีใหม่ก็ได้ขอรับ”
ชาติก่อนลากยาวเกือบสองเดือนถึงจะตัดสินโทษ
เจียงเสวี่ยหนิงยังรู้สึกกลัดกลุ้มอยู่บ้าง ถามขึ้นมาอีกว่า “แล้วองค์หญิงใหญ่เล่า?”
เจิ้งเปั่าตอบ “ท่านเองก็ทราบพระอุปนิสัยขององค์หญิงใหญ่ดี ไทเฮามีรับสั่งให้คนพาตัวนางกลับวังเพื่อจะสั่งสอน คิดไม่ถึงว่าพอกลับวังแล้วกลับเสด็จไปตำหนักเฉียนชิงก่อน ทรงอาละวาดยกใหญ่และตั้งคำถามกับฝั่าบาท ทำให้ฝั่าบาทก
