แล้วชี้เก้าอี้ด้านข้าง“นั่ง”
เจียงเสวี่ยหนิงตามความคิดของคนผู้นี้ไม่ทันแล้วจริง ๆ หรือจะบอกว่านางอ่านความคิดคนผู้นี้ไม่ออกแม้แต่น้อยก็ได้ นางกะพริบตาด้วยความงุนงง ทว่ากลับเห็นหลี่ว์เสี่ยนกำลังยืนนิ่งมองนางด้วยสายตาแปลก ๆ อยู่ด้านข้าง ประหนึ่งเห็นตัวประหลาดอย่างกระต่ายสามขาหรือเต่าหางยาวน่าหลากใจเป็นที่สุด
ความสงสัยของนางล้นปรี่ แต่ก็ไม่กล้าเอื้อนเอ่ย
เซี่ยเวยบอกให้นางนั่ง นางก็ทำได้เพียงนั่งด้วยความกระสับกระส่าย
ห้องทำพิณเป็นห้องที่เซี่ยเวยมาอยู่เป็นประจำ มีไม้สำหรับทำพิณและด้ายชุบหมึกวางอยู่บนโต๊ะตัวยาวริมหน้าต่าง ถึงขั้นมีสายพิณที่ใช้งานไม่ได้แล้วขดเป็นวงตรงหัวมุมอีกด้วย
กล่องบรรจุยาทาวางอยู่บนชั้นวางของตรงผนังไม่ไกลนัก
เซี่ยเวยเดินเข้าไปหยิบสุราและยาทาแผลขวดเล็กมาอย่างละขวด เขาพับผ้าแพรสีขาวสะอาดแล้วชุบสุราลงไปส่วนหนึ่ง จากนั้นจึงเดินเข้าหาพร้อมบอกให้นางยื่นมือมา
เจียงเสวี่ยหนิงอึ้งไปเล็กน้อย
ช่วงนี้นางกับเซี่ยเซียนเซิงเหมือนจะไม่ได้สนทนาอะไรกันมากนัก แต่จู่ ๆ เจ้าตัวกลับเป็นฝั่ายเข้าหานาง ทั้งยังทายาให้อีก ทำเอานางคาดไม่ถึงเพราะได้รับการปฏิบัติดีราวกับกำลังอยู่ในห้วงแห่งความฝัน
แน่นอนว่านาง ‘ตื่นตระหนก’ มากกว่าอึ้งอยู่บ้างนางยื่นมือออกไปอย่างเงอะงะ
ผ้าแพรชุบสุราผืนนั้นกดประทับบนบาดแผลตรงข้อมือ พริบตาแรกยังไม่รู้สึกอะไร แต่ครั้นผ่านไปสองช่วงลมหายใจ ความปวดแสบปวดร้อนก็ชำแรกเข้าสู
