ุผลประการที่สองคือตระกูลเซียวเป็นตระกูลใหญ่เกรงว่าเซียวหย่วนคงไม่ได้ฉุกคิดเลยว่าฮ่องเต้หวาดระแวงสิ่งใดมากที่สุด
แต่เนื่องจากสถานะของเซี่ยเวยพิเศษมากเหลือเกิน ตำแหน่งรองราชครูปราศจากอำนาจที่แท้จริง เมื่อเทียบกับสมณะหยวนจีที่ปรึกษาราชการแผ่นดินผู้เก็บงำความสามารถผู้นั้น ก็ด้อยกว่าเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด ทว่าหากเขามีอำนาจบ้างก็จะสร้างความหวาดระแวงได้เช่นเดียวกัน
เมื่อปราศจากอำนาจที่แท้จริง สุดท้ายแล้วย่อมมีบางสิ่งที่ไม่อาจกระทำ
ยิ่งไปกว่านั้นขุมกำลังซึ่งเขาสั่งการได้ยังถูกนิกายสวรรค์ลอบขัดขวางอีก…
ค่ายที่ทงโจวแข็งข้อ!
เขาส่งคนไปขัดขวางและฆ่าโดยไม่ละเว้นที่ทุกประตูเมืองของทงโจวมาตั้งแต่แรก คนในค่ายทหารจึงไม่มีทางได้รับข่าวสาร ไหนเลยจะ ‘แข็งข้อ’ ขึ้นมาได้!ไออำมหิตค่อย ๆ ลอบก่อตัว ข้างนอกเกิดเสียงเอะอะโวยวายอีกครา เป็นเซียวหย่วนที่นำพระราชโองการซึ่งประทับตราแล้วกลับมานั่นเอง
ครานี้ไม่มีผู้ใดพูดอะไรได้อีก
ถึงแม้จะมีคนคิดว่าเรื่องนี้ออกจะรวดเร็วและง่ายดายเกินไปสักหน่อย แต่ในเมื่อลงตราประทับแล้ว การคาดเดาเช่นนี้ย่อมไม่อาจพิสูจน์ความจริงอะไรได้ หากยังช่วยพูดขอร้องให้จวนโหวอีกเกรงว่าไม่เพียงชักนำภัยมาสู่ตัว แต่ยังจะกลายเป็นการทำร้ายจวนโหวอีกด้วยเพราะฉะนั้นจึงเงียบต่อไป
ทว่าสิ่งนี้กลับทำให้เซียวหย่วนรู้สึกเหมือนกำลังใช้หมัดต่อยปุยนุ่น
เขาออกคำสั่งให้จับกุมด้วยน้ำเสียงชั่วร้าย
องครักษ์จวนหย่งอี
