้โหวต่างมองไปทางเยี่ยนมู่เยี่ยนมู่เพียงโบกมือทีหนึ่ง แสดงความหมายว่าไม่ต้องขัดขืน ปล่อยให้โซ่ตรวนเหล็กพันธนาการทุกคนภายในจวน
บทที่ 96 เปลี่ยนเส้นทาง (2)เพียงแต่ขณะที่ทหารสองนายกำลังนำตรวนเหล็กมาพันธนาการลำคอเยี่ยนมู่ จางเจอซึ่งยืนอยู่ด้านข้างไม่ไกลนักกลับย่นหัวคิ้วเบา ๆ กล่าวด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์อีกครา “ทัณฑ์เช่นนี้ไม่พึงใช้ต่อชนสูงศักดิ์”
เซียวหย่วนโมโหจนควันออกหูแล้ว
นายทหารทั้งสองคนมองเซียวหย่วนอย่างอ้ำอึ้ง
เซียวหย่วนวางแผนในใจว่าวันหน้าต้องทำให้เจ้าคนแซ่จางผู้นี้ได้เห็นดีกันแน่ ทว่ายามนี้เขาทำได้แค่ระบายอารมณ์ใส่ผู้อื่น ดังนั้นจึงแหกปากก่นด่าทันควัน “ไม่ได้ยินหรือไร?! ทัณฑ์เช่นนี้ไม่พึงใช้ต่อชนสูงศักดิ์ จับตัวตาเฒ่านี่ไปก็พอแล้ว!สมองมีปัญหาหรือไม่?!”
นายทหารทั้งสองถูกด่าจนหน้าเสียโดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ทำได้เพียงปลดตรวน
เยี่ยนมู่มองไปทางหัวหน้าหน่วยย่อยที่ไม่ได้สนิทสนมกันผู้นั้นอีกครา สุดท้ายก็ยิ้มให้จางเจออย่างอดไม่ได้ ก่อนจะก้าวออกจากห้องโถงตามสมาชิกภายในจวนคนอื่นไปด้วยท่าทางงามสง่า
เยี่ยนหลินรั้งอยู่ท้ายแถว
พอเดินผ่านเจียงเสวี่ยหนิง เขากลับอารมณ์หลากทะลัก สุดท้ายก็ทนไม่ไหวอยู่ดี
ไฉนต้องไปสนใจคำครหาเหลวไหลด้วยเล่า!
ตอนนี้เขาแค่อยากทำตามแรงปรารถนาของตนเท่านั้น!
เขายื่นมือไปโอบกอดนางแรง ๆ ต่อหน้าธารกำนัล กะพริบตาพลางเอ่ยว่า “ไปแล้วนะคุณหนูรองเจียง ช่วยเก็บกระบี่ของข้าให้ดีล่ะ”
เ
