ตาใคร่ละเว้นโทษตายให้ตระกูลเจ้า แต่ใครจะไปคิดว่าพวกเจ้ากลับคิดก่อกบฏ! ถือว่าวันตายของพวกเจ้ามาถึงแล้ว!”
ค่ายใหญ่ที่ทงโจง กองทัพแข็งข้อ!
ทุกคนในงานมีผู้ใดบ้างไม่ได้อยู่ในแวดวงราชสำนัก
เมื่อครู่ได้ยินเซียวหย่วนพูดคำว่า ‘แข็งข้อ’มาแต่ไกลก็พอจะคาดเดาได้ บัดนี้เมื่อได้ยินเขาสาธยายอย่างละเอียดก็ขนลุกชัน ต่างหันหน้ากลับไปมองเยี่ยนมู่
เยี่ยนมู่เมื่อได้ยินว่าค่ายทงโจวแข็งข้อก็ตะลึงงัน แต่ครั้นได้ยินว่า ‘เจ้ากับข้าสองตระกูลนับว่าเป็นผู้ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากเหตุการณ์ครั้งนั้น’ ความรวดร้าวที่มีเต็มอกพลันกลายสภาพเป็นเพลิงโทสะอันไม่อาจประมาณ!เขาตบโต๊ะด้านข้างโดยแรง!
ถ้วยชาสะเทือนจนร่วงลงพื้นแตกเป็นเสี่ยง ๆ!
เยี่ยนมู่มองเซียวหย่วนตาถลน ดวงตาแทบเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ถามเน้นทีละคำด้วยน้ำเสียงเจือความคั่งแค้นว่า “ตระกูลเซียวของเจ้ากล้าพูดว่าเป็นผู้ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากเหตุการณ์ผิงหนานอ๋องด้วยหรือ?!”
ภายในห้องโถงส่วนหน้าอันใหญ่โตเงียบกริบไม่ได้ยินกระทั่งเสียงสูดหายใจ
ด้านหนึ่งเป็นเพราะการมาถึงของพระราชโองการ จวนหย่งอี้โหวกำลังจะประสบภัย ส่วนอีกด้านหนึ่งนั้นคือประมุขของตระกูลเซียวและเยี่ยนอันยิ่งใหญ่เกรียงไกรในเมืองหลวงกำลังประจันหน้ากันภายในห้องโถง ต่างฝั่ายต่างพร้อมเปิดศึก!
ในบรรดาพระสหายร่วมศึกษาที่มาร่วมงานวันนี้ บางคนขวัญอ่อนหน่อยก็ตื่นตระหนกจนหน้าถอดสีไปตั้งแต่แรก
ต่อให้เป็น
