ลูกชายดื้อรั้นซุกซนนั่น โชคดีที่ได้รับพระมหากรุณา-ธิคุณจากฝั่าบาทคัดเลือกให้เข้าไปศึกษาที่หอเหวินยวน ได้ยินว่าได้รับการดูแลจากเซียนเซิง เขาคงไม่ได้สร้างความยุ่งยากให้เซียนเซิงใช่หรือไม่?”
เซี่ยเวยกล่าว “ซื่อจื่อไม่ได้ดื้อรั้นซุกซน รู้ความยิ่งนัก ส่วนตอนเข้าไปศึกษาหาความรู้ที่หอเหวินยวนก็มิได้สร้างความกังวลใจมากเท่าใด คนตระกูลท่านโหวมีความรู้กว้างขวาง การอบรมดูแลก็เข้มงวดกวดขัน ผู้เยาว์…ความรู้ความสามารถอ่อนด้อย แค่เพิ่มความเข้มงวดกวดขันอีกเล็กน้อยเท่านั้นเอง”
ผู้เยาว์
หากนับตามอายุ เซี่ยเวยก็ถือเป็นผู้เยาว์จริงๆทว่าในเมื่อเป็นขุนนางราชสำนัก ต่อให้เป็นตระกูลเซียวก็ยังต้องไว้หน้าเขาถึงสามส่วนนอกจากนี้ยังไม่เคยได้ยินเขาแทนตนเองว่า‘ผู้เยาว์’ แม้แต่ยามอยู่ต่อหน้าติ้งกั๋วกงเซียวหย่วนด้วยซ้ำ
——————–
1. ประตูฉุยฮวา เป็นประตูที่ใช้แบ่งเขตภายในเรือน มีเสาลอยไม่ติดพื้นสองต้นอยู่ด้านข้างไม้ที่อยู่ตรงกลางและด้านข้างซึ่งยึดโยงเสาทั้งสองจะแกะสลักเป็นรูปทรงและวาดภาพลงสีอย่างสวยงาม ส่วนใหญ่จะเป็นภาพมงคลต่าง ๆบทที่ 90 เคราะห์กรรมยี่สิบปีผ่านพ้น (2)เยี่ยนมู่หัวใจบีบรัดอีกหลายส่วน
แต่หลังจากนั้นความหดหู่ก็ถั่งท้น ถอนหายใจเอ่ยว่า “หากเซี่ยเซียนเซิงความรู้ความสามารถอ่อนด้อย เกรงว่าใต้หล้านี้คงไร้ผู้ทรงภูมิแล้ว และหากท่านคิดว่านิสัยดื้อรั้นซุกซนชอบก่อเรื่องของเยี่ยนหลินคือดีแล้ว เช่นนั้นคงไม่เคยพบเห็นเด็