ี
ข้าวเหนียวนวดผสมเข้าด้วยกัน ทั้งอ่อนนุ่มและไม่เละ
หวานแต่ไม่เลี่ยน เบาบางทว่าไม่ขม
รสชาตินี้มัน…
คราแรกไม่ได้ใส่ใจ แต่ชั่วพริบตาที่รสชาติแผ่กระจายที่ปลายลิ้น เจียงเสวี่ยหนิงก็หนังตากระตุกจริง ๆ ตกใจจนแทบสำลัก มือสั่นจนเกือบปัดถ้วยชาคว่ำ!
ยังไม่ต้องสนใจหรอกว่าขนมแผ่นท้อนี่มีรสชาติเช่นไร!
แต่สรุปคือไม่ได้ทำโดยต้นเครื่องของวังหลวงแน่!
ชาติก่อนนางเคยบอกให้ต้นเครื่องซึ่งทำของว่างเป็นทดลองทำมาแล้ว ไม่มีผู้ใดทำรสชาติที่นางอยากกินออกมาได้เลย!
ชาตินี้วังหลวงไม่ได้เปลี่ยนตัวต้นเครื่องเพราะฉะนั้นต้นเครื่องจึงไม่ได้เป็นผู้ทำจานนี้แน่นอน!
เช่นนั้นจานนี้…
เจียงเสวี่ยหนิงรู้สึกเพียงว่าสิ่งที่เพิ่งกินไปเมื่อสักครู่คงเป็นยาพิษ นางยกมือขึ้นมากดหนังตาและกุมหัวใจตัวเอง อยากจะถุยขนมแผ่นที่เพิ่งกินไปเมื่อครู่ออกมาให้รู้แล้วรู้รอด!
สวรรค์ นี่ข้ากำลังทำอะไรอยู่กันแน่!
ยังคงเป็นประโยคเดิม เหตุใดนางถึงกล้ากินสิ่งที่เป็นของเซี่ยเวยเนี่ย!!!ไม่แน่ว่าเขาอาจใช้ขนมแผ่นท้อจานนี้มาทดสอบก็ได้ว่านางยังจดจำเรื่องเมื่อสี่ปีก่อนพวกนั้นได้หรือไม่
เซี่ยเวยผู้นี้ใจคอโหดเหี้ยมอำมหิต
ต้องโทษที่ช่วงนี้เขามีท่าทีที่เป็นมิตรเกินไปเป็นเหตุให้นางได้คืบจะเอาศอกจนเคยตัวสูญเสียความตื่นตัว!
ใจเย็นเข้าไว้
ใจเย็นเข้าไว้
กินแค่ชิ้นเดียวเอง
เซี่ยเวยอาจไม่เคยนับก็ได้
หากดูด้วยตาเนื้อ ขนมจานนี้แทบไม่ต่างอะไรจากก่อนหน้านี้เลย
จัดแต่งสักหน
