้ ต่อให้เมื่อตัวเองกลับจวนไปจะอ้าปากด่าทอนางเป็นหมื่นประโยค แต่ก็ไม่มีวันยอมให้ผู้อื่นมาทำลายชื่อเสียงตามอำเภอใจ!ยิ่งไปกว่านั้นยังเกี่ยวพันถึงชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล กระทบต่อความรุ่งโรจน์และความล่มสลายของครอบครัวอีกด้วย ก่อนหน้านี้ที่พากันพูดจาแฝงนัยไม่กี่คำน่ะช่างเถิด แต่ครั้นระบุชื่อเสียงเรียงนามและมาบอกว่าผู้อื่นทำตัวเสื่อมเสียวงศ์ตระกูลเช่นนี้ จะไม่ให้เจียงเสวี่ยฮุ่ยแสดงอาการได้อย่างไร
คราวนี้ไม่มีผู้ใดกล่าวต่อไปได้อีกแล้ว
บรรยากาศพิพักพิพ่วนเล็กน้อย
เผอิญว่าเบื้องหน้ายามนี้เจียงเสวี่ยหนิงเพิ่งเปิดประตูห้องของตนและถือตำราเล่มหนึ่งก้าวออกมา พอมองมาจากไกล ๆ ก็เห็นพวกนางซึ่งอยู่ด้านนอกเรือนหยางจื่อแล้ว จึงยิ่งไม่สะดวกจะเอ่ยวาจา
โจวเปั่าอิงยังคงยืนมองเจียงเสวี่ยหนิงด้วยความสงสัยใคร่รู้ท่ามกลางฝูงชน เอ่ยถามด้วยเสียงเจื้อยแจ้วน่ารักว่า “พวกเรากำลังคุยเรื่องท่านกับพี่หญิงใหญ่เจียงอยู่พอดี พี่หญิงรองเจียงท่านจะไปเรียนพิณอีกแล้วหรือ?”
เจียงเสวี่ยหนิงเห็นคนกลุ่มนี้รวมตัวกันก็รู้แล้วว่าพวกนางต้องไม่พูดเรื่องดี ๆ เป็นแน่แท้
ขณะที่โจวเปั่าอิงบอกว่าทุกคนกำลังคุยเรื่องของนางอยู่ มีบางคนหน้าเปลี่ยนสี
นางจึงลอบยิ้มในใจ เพียงเอ่ยขึ้นมาว่า “ข้าจะไปดูสักหน่อยว่าเซี่ยเซียนเซิงอยู่หรือไม่”
ครั้งก่อนเซี่ยเวยบอกนางว่าวันรุ่งขึ้นให้ไปฝึกวิธีการใช้นิ้วมือที่ตำหนักข้าง แต่วันต่อมาเมื่อนางไปถึง เซี่ยเวยกลั
