าจารย์ที่มาสอนย่อมประหลาดใจยิ่ง
เนื่องจากเจียงเสวี่ยฮุ่ยเข้ามากลางคัน ไม่เคยร่ำเรียนสิ่งที่พวกเขาเคยสอนก่อนหน้านี้ เหล่าเซียนเซิงจึงอดเป็นห่วงอยู่บ้างไม่ได้ ส่วนบรรดาพระสหายร่วมศึกษาก็รู้สึกไม่ค่อยถูกชะตากับเจียงเสวี่ยฮุ่ยมากนัก อาจเพราะย้ายเอาความเกลียดแค้นชิงชังที่มีต่อเจียงเสวี่ยหนิงไปไว้ที่นางแทน แม้จะเคยได้ยินว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเจียงสมเป็นกุลสตรีที่มาจากตระกูลใหญ่อย่างแท้จริงต่างจากคุณหนูรองผู้ไม่ได้เรื่องได้ราว ทว่าอย่างไรเสียสิ่งที่อาจารย์ภายในวังหลวงสอนก็แตกต่าง เจียงเสวี่ยฮุ่ยไม่มีทางรู้ทุกสิ่งอย่างแน่เพราะฉะนั้นจึงรอดูละครฉากเด็ด ใคร่จะเห็นนางอับอายขายหน้าต่อหน้าธารกำนัล
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นกลับเหมือนมีฝั่ามือฟาดใส่ใบหน้าพวกนาง…
เจียงเสวี่ยฮุ่ยไม่เพียงทำได้ มิหนำซ้ำยังทำได้หมด!แม้จวนตระกูลเจียงจะไม่นับว่าสูงส่งมากนักแต่เมิ่งซื่อก็เลี้ยงดูเจียงเสวี่ยฮุ่ยให้กลายเป็นกุลสตรีตระกูลใหญ่อย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นกาพย์กลอน ดนตรี จรรยามารยาท ตลอดจนการวางตัว ล้วนไม่ขาดตกบกพร่องเลยสักอย่าง!
เพียงแต่ยามปกตินางไม่ชอบโอ้อวดตน น้อยครั้งจะเปิดเผยต่อหน้าผู้คน ทำให้มีคนรู้น้อยมาก
ยามนี้เจียงเสวี่ยฮุ่ยไม่กล้าสักแต่จะทำอย่างขอไปที เนื่องจากจำเป็นต้องตอบคำถามของเหล่าเซียนเซิง ทั้งยังไม่เข้าใจสถานการณ์ภายในวังหลวง นางจึงตั้งอกตั้งใจสุดความสามารถ เป็นผลให้บรรดาเซียนเซิงต่างชมเชยอย่างง่าย
