ยต้องทนทุกข์อันใด ที่บ้านทั้งรักใคร่ทั้งเอ็นดู ถึงจะชอบทำเรื่องโง่งมไปบ้าง แต่ก็ไม่เคยระรานจนทำให้ผู้ใดเสียงาน ยากเย็นนักกว่านางจะได้รับคัดเลือกให้เข้าวังเพื่อเป็นพระสหายร่วมศึกษาอีกไม่ถึงวันก็จะต้องกลับวังหลวงแล้ว ขอท่านผู้คุมกองพันโปรดให้ความอนุเคราะห์ ช่วยอะลุ่มอล่วยสักหน่อยเถิด”
โจวอิ๋นจือถึงค่อยพูดว่า “ท่านปั๋อรักบุตรีจนร้อนใจ ฟังแล้วน่าสงสารนัก ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะสั่งให้คนสอบสวนจนโต้รุ่ง ให้ท่านมาพรุ่งนี้แล้วกันขอรับ”
ในที่สุดชิงหย่วนปั๋อจึงกล่าวขอบคุณอย่างสุดซึ้งแล้วจากไป
ส่วนหนึ่งหมื่นสามพันตำลึงนั้นย่อมทิ้งเอาไว้
สำหรับเรื่องที่ว่าเมื่อจากไปแล้วจะก่นด่าเขาเป็นคนใจดำอำมหิตหรือไม่ เรื่องนั้นก็มิอาจทราบได้
โจวอิ๋นจือดึงซองจดหมายออกมาจากแขนเสื้อตนฉบับหนึ่งและส่งให้เจียงเสวี่ยหนิง “พรุ่งนี้จวนปั๋อจะส่งคนมารับตัวโหยวเย่ว์ผู้นั้น เพียงแต่ไม่ได้เอ่ยถึงบุตรีอนุภรรยาอีกคนของจวนแม้แต่น้อย ข้าบอกชิงหย่วนปั๋อว่าเรื่องนี้ต้องทิ้งคนเอาไว้สอบสวน มิหนำซ้ำโหยวฟางอิ๋นยังเป็นผู้ก่อเรื่อง ไม่อาจปล่อยตัวได้ชั่วคราว ท่านปั๋อบอกว่าเรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว จากนั้นก็จากไปขอรับ”
บทที่ 77 กรรโชกทรัพย์ (3)เจียงเสวี่ยหนิงรับซองมา
พอแกะดูก็พบว่าเป็นตั๋วเงินห้าพันตำลึงสองใบ
นางยัดตั๋วเงินเก็บไว้ คิดในใจว่า เรือผุพังก็ยังหลงเหลือตะปูอยู่สามส่วนจริง ๆ แม้จำนวนเงินจะไม่ได้มากมายนัก แต่ก็ไม่น้อยเลย น
