อยรู้เรื่องของจวนหย่งอี้โหวอย่างละเอียดมากนัก เจ้าลองเล่ามาให้ฟังหน่อย”
โรงน้ำชาแห่งนี้เวิ้งว้างว่างเปล่า ครั้นคนขององครักษ์เสื้อแพรมาจับกุมคน ฝูงชนก็แยกย้ายกันไปหมดแล้ว
แต่อย่างไรเสียเมื่อครู่ก็เกิดเหตุการณ์ใหญ่โตถึงเพียงนั้น
โจวอิ๋นจือเป็นคนระมัดระวังและละเอียดรอบคอบ บอกเพียงว่าสถานที่แห่งนี้ไม่สะดวกจะพูดคุย ใคร่ขอเชิญเจียงเสวี่ยหนิงไปสนทนาที่บ้านอันซอมซ่อของเขาแทน
เดิมทีการที่เจียงเสวี่ยหนิงมาวันนี้เพราะอยากจะพบหน้าเหรินเหวยจื้อสักหน่อย ทว่าตนกลับประสบเรื่องเหนือความคาดหมายอย่างการสังเกตเห็นโหยวเย่ว์เข้าเสียก่อน ไม่ว่าจะมองเช่นไร วันนี้ก็ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ดีสำหรับทำธุระนอกจากนี้ในเมื่อโหยวฟางอิ๋นได้พบเขาแล้ว อันที่จริงนางไม่จำเป็นต้องออกโรงอีกด้วยเหตุนี้นางจึงตอบตกลง
เจียงเสวี่ยหนิงวางถ้วยชา จากนั้นก็เดินออกจากโรงน้ำชาพร้อมโจวอิ๋นจือ
รถม้าของนางจอดอยู่ข้างทาง
ส่วนโจวอิ๋นจือขี่ม้ามา
เพียงแต่บัดนี้อาชาสีขาวตัวนี้หาใช่ม้าสุดที่รักซึ่งเขาเลี้ยงดูมาสองปีตัวเดิมไม่
เจียงเสวี่ยหนิงมองแวบหนึ่ง นึกถึงเรื่องที่เคยได้ฟังจากปากเยี่ยนหลินเมื่อไม่นานมานี้ขึ้นมาได้โจวอิ๋นจือฆ่าม้า…
ชาติก่อนโจวอิ๋นจือสู่ขอเหยาซีมาเป็นภรรยา
มิหนำซ้ำภายหลังคนผู้นี้ยังร่วมมือกับเฉินอิ๋งให้ร้ายจางเจอ ทำให้เขาต้องติดคุกอย่างอยุติธรรมอยู่หลายเดือน จวบจนเซี่ยเวยก่อกบฏศีรษะของโจวอิ๋นจือถึงได้ถูกเซี่ยเวยเด็ดลงมาแขวนเหนือ
