องบัญชาการนวทิศรักษานคร[1]เพื่อดูแลความสงบเรียบร้อยภายในเมืองหลวง
เพียงแต่ต่อมาองครักษ์เสื้อแพรค่อย ๆ ขยับขยาย ผู้บัญชาการทุกรุ่นล้วนเป็นขุนนางใกล้ชิดโอรสสวรรค์ มือจึงยื่นออกไปได้ค่อนข้างยาว
ทั้งสืบข่าวสารข้อมูล ทั้งก้าวก่ายการตัดสินโทษในคุกหลวง ทั้งสืบสวนและจับกุมคน…
ขอเพียงเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับราชสำนักก็ย่อมเห็นมือขององครักษ์เสื้อแพรยื่นเข้าไปสอดมันเสียทุกเรื่อง
ด้วยเหตุนี้ องครักษ์เสื้อแพรจึงถูกขุนนางทั้งฝั่ายทหารและพลเรือนพากันรังเกียจเดียดฉันท์
แต่กระนั้นแม้ว่ายามนี้เมืองหลวงจะบังเกิดเรื่องน้อยมากแล้ว ทว่ากฎเกณฑ์ที่อดีตฮ่องเต้ทรงกำหนดเอาไว้เมื่อยี่สิบปีก่อนก็ยังไม่ได้เปลี่ยนแปลง หากเกิดสิ่งใดขึ้นภายในเมืองหลวงก็ยังต้องให้องครักษ์เสื้อแพรเข้ามาดูแลดังเดิม
เพียงแต่เรื่องหยุมหยิมอย่างคนสองคนทะเลาะตบตีกันเช่นนี้ ศาลาว่าการเมืองซุ่นเทียนก็จัดการได้ ไฉนเจ้าคนตาบอดพวกนี้ต้องแจ้งความให้คนขององครักษ์เสื้อแพรมาด้วยเล่า
มิหนำซ้ำแม้แต่ท่านผู้คุมกองพันยังมา…
องครักษ์เสื้อแพรผู้มาปฏิบัติหน้าที่มีหน้าตาขึงขัง ตอนก้าวข้ามธรณีประตูโรงน้ำชามาจากเบื้องนอกก็อดพร่ำบ่นในใจไม่ได้ ทั้งยังเหลือบมองด้านข้างแวบหนึ่งด้วย ขณะนี้โจวอิ๋นจือผู้คุมกองพันองครักษ์เสื้อแพรคนใหม่กำลังเดินอยู่ทางซ้ายมือของเขา
ด้ายเงินชั้นดีปักลวดลายอันวิจิตรบรรจงบนชุดเฟยอวี๋สีนิล ดาบซิ่วชุนซึ่งอยู่ในฝักคาดบริเวณเอว ฝั่ามือของ
