บัติบรรพชนจำนวนหนึ่งถึงจะพอมีเงินเดินทางเข้าเมืองหลวง ยามนี้พำนักในเมืองหลวงมาเกือบเดือน มีหลายคนได้ยินว่าเขาคิดค้นเครื่องขุดบ่อได้จึงมาสืบข่าวที่โรงเตี๊ยมทว่าคนเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วไม่ได้ต้องการจะให้เขาหยิบยืมเงินหรือออกเงินร่วมหุ้นด้วยจริง ๆแค่อยากจะหลอกดูภาพร่างในมือเขาเท่านั้น
ไป ๆ มา ๆ พอหลอกไม่สำเร็จก็ย่อมแยกย้ายหายหน้าเป็นธรรมดา
คนที่มาหาเขา ณ โรงเตี๊ยมแห่งนี้ลดลงเรื่อยๆถึงขั้นมีคนจำนวนไม่น้อยบอกว่าเขาเป็นพวกหลอกลวง ไม่เพียงถลุงทรัพย์สินของบรรพชนจนหมดสิ้น ยังดำเนินกิจการนาเกลือไม่ได้ความ จึงมาแพร่ข่าวลวงที่เมืองหลวงว่าตนเองคิดค้นอะไรขึ้นมาได้
หากให้กล่าวตามคำพูดของคนเหล่านั้นละก็…
‘หลายร้อยปีที่ผ่านมามีคนตั้งมากมายคิดหาวิธีขุดเจาะบ่อให้ลึกขึ้นแต่ก็ทำไม่ได้ ทว่าเจ้าซึ่งเป็นหนอนหนังสือที่วัน ๆ เอาแต่ซุกหัวอยู่กับตำรา แม้แต่นาเกลือยังเคยไปไม่กี่ครั้ง และยิ่งไม่เคยสูบน้ำเกลือด้วยตนเองมาก่อน กลับบอกว่าตนมีหนทาง แค่คิดก็รู้แล้วว่าเป็นพวกเก่งแต่ปากดีแต่พูดจาน่าฟัง!’เพิ่งส่งหลี่ว์เสี่ยนจากไป เหรินเหวยจื้อยังคงรู้สึกท้อแท้ห่อเหี่ยวใจอยู่บ้าง
อีกฝั่ายทั้งเคยมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนตั้งมากมาย ทั้งยังเคยเข้าสนามสอบเคอจวี่ เขาย่อมดูออกว่าหลี่ว์จ้าวอิ่นผู้นี้มิใช่ชนชั้นกระจอกแน่นอน เพียงแต่อีกฝั่ายหาได้รีบร้อนเช่นผู้อื่นไม่แม้จะมาถามไถ่สถานการณ์ของนาเกลือและบ่อเกลือรวมถึงเครื่องขุดบ่อของเขา ม
