ไปหรือ?”
หญิงรับใช้ปกติยามอยู่กับโหยวเย่ว์ไม่กล้าทำอะไรสักอย่าง ทว่าครั้นเผชิญหน้านางกลับเชิดหน้าแค่นเสียงออกจมูกเบา ๆ ไม่ตอบคำถามด้วยซ้ำ เพียงบอกให้หญิงรับใช้ซึ่งทำงานจิปาถะทั่วไปวางถังน้ำเย็นบนพื้น จากนั้นโยนชุดกระโปรงของสาวใช้ให้แล้วกล่าวว่า “รีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ประเดี๋ยวต้องตามคุณหนูรองออกไปข้างนอก”
พูดจบก็แค่นเสียงเหอะแล้วเดินจากไปบทที่ 73 เก็งกำไรหุ้น (2)โหยวฟางอิ๋นนิ่งงันอยู่ตรงมุมกำแพงครู่หนึ่งถึงรู้สึกตัว นางผุดลุกพรวดพราดจนรู้สึกถึงเลือดลมฉีดพุ่งขึ้นหัวสมอง ฟั้าดินพลิกคว่ำพลิกหงายจนเกือบเซล้ม โชคยังดีที่รีบยึดกองฟืนด้านข้างเอาไว้ได้ทัน ถึงค่อย ๆ ฟืนฟูกำลังวังชากลับมา
พี่หญิงรองรังเกียจนางมาตลอด ทว่าวันนี้กลับจะจับนางเปลี่ยนชุดสะอาด ๆ และให้ออกไปข้างนอกด้วยกัน…
เพราะเรื่องบ่อเกลือใช่หรือไม่
ในที่สุดภายในหัวสมองของโหยวฟางอิ๋นก็ค่อย ๆ ผุดภาพอากัปกิริยาของเจียงเสวี่ยหนิงขณะเล่าเรื่องนี้ให้ตนฟัง และนึกถึงภาพขณะอีกฝั่ายหลุบตาไม่ยอมเอ่ยถึงเรื่องที่ตัวเองถูกรังแกในวังหลวง พลันรู้สึกว่าความทรมานตลอดสิบวันนี้ได้รับผลตอบแทนแล้ว ผืนฟั้าอันทะมึนมืดที่กดทับนางจนหายใจไม่ออกคล้ายจะสว่างสดใสขึ้นมาหลายส่วน
นางขบกรามแน่น ฝืนอดทนความหนาวเย็นที่ทำให้ร่างสั่นสะท้าน ถอดชุดสกปรกโสมมของตนเองออกในห้องเก็บฟืน ใช้น้ำเย็นเฉียบปราศจากความอุ่นร้อนในถังไม้เช็ดเรือนกายอันมีแต่บาดแผลทั้งเก่าและให
