ล้ำค่าให้มากมาย หากจวนโหวประสบกาลอับโชคจะต้องถูกยึดทรัพย์เป็นแน่แท้ เรื่องราวในราชสำนักล้วนใช้เงินเพื่อเดินเรื่องไม่ใช่หรือเจ้าคะ? แม้ภายภาคหน้าจะมีความผิด คนในครอบครัวต้องถูกเนรเทศ แต่ก็ยังต้องใช้เงินทองไปเสียทุกเรื่องอยู่ดี ลูกอยากขายของเก่า ๆ แต่ก็กลัวจะได้ราคาต่ำเพราะความรีบร้อน และยิ่งกลัวว่าจะเกิดเรื่องราวมากมายจนดึงจวนของเราเข้าไปพัวพันด้วย ดังนั้นจึงใคร่ขอความช่วยเหลือจากท่านพ่อเจ้าค่ะ”
ใช่แล้ว
จวนหย่งอี้โหวประสบเหตุโดยไม่รู้ล่วงหน้าขณะนี้กองทหารปิดล้อมจวนไม่ต่างจากการกักบริเวณแม้แต่น้อย ต่อให้มีทรัพย์สมบัติมหาศาลเพียงใดก็ไม่มีที่ให้ใช้ ครั้นตัดสินโทษเป็นที่แน่นอนแล้ว การถูกยึดทรัพย์ย่อมถือเป็นโทษสถานเบาที่สุด
เจียงปั๋อโหยวรู้ว่าเยี่ยนหลินทุ่มเทให้ยายหนูหนิงหมดหน้าตัก ยังคิดอยู่เลยว่ายายหนูหนิงเป็นคนแล้งน้ำใจ
คาดไม่ถึงว่านางยังจำความดีของผู้อื่นได้ถึงกับคิดจะตอบแทนบุญคุณเขาน้ำตารื้นเล็กน้อย กำลังจะตอบตกลงเพียงแต่พอครุ่นคิดก็กลุ้มใจอยู่บ้าง “แต่ตอนนี้อยู่ในช่วงวิกฤติ ทั้งราชสำนักไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปากให้จวนโหว ต่อให้เตรียมเงินทองเอาไว้เรียบร้อยก็ไม่รู้ว่าควรติดต่อผู้ใด และยิ่งไม่รู้ว่าจะมีผู้ใดกล้าติดต่อให้จวนโหวอีกด้วย…”
เจียงเสวี่ยหนิงหลุบตาลงเล็กน้อย “ท่านพ่อไม่ต้องกังวล เรื่องที่เหลือลูกย่อมมีวิธีเจ้าค่ะ”
แม้บางครั้งกลัวว่าการเลี้ยงเสือไว้จะเป็นภัยแต่ยามจำเป็นก็คงต้องปั้อ
