ราชสำนักเกิดเรื่องใหญ่ ทางการมีคำสั่งแจ้งให้ศาลาว่าการแต่ละแห่งรับทราบ โดยต้องจัดพิมพ์รายงานและส่งมาถึงมือเหล่าขุนนางเป็นระยะ
ก่อนหน้านี้ตลอดมาเจียงเสวี่ยหนิงจะนั่งสงบจิตใจอยู่ที่ตำหนักข้าง ส่วนเซี่ยเวยมักจะสะสางเอกสารทางราชการอยู่ตรงนั้น
ทว่าเขาเป็นคนละเอียดรอบคอบเสมอมา นำข้าวของมาเท่าใดก็นำกลับไปเท่านั้น ไม่มีวันหลงลืมทิ้งไว้ที่นี่ มีแต่รายงานแผ่นนั้นที่หลุดรอดมาได้…
นี่เขาจงใจวางไว้ที่นี่เพื่อให้นางดูอย่างนั้นหรือ
เจียงเสวี่ยหนิงไม่อาจตรองให้ลึกกว่าเดิมได้
หลังขันทีรายงานผ่านบานประตูจบ นางก็นำรายงานแผ่นนั้นขึ้นมาอ่านอย่างพินิจพิเคราะห์อีกสองรอบ ก่อนจะเดินไปยังโต๊ะ หยิบที่ทับกระดาษหยกเขียวขึ้นมาทับรายงานรวมกับกระดาษแผ่นอื่น ๆ ที่เซี่ยเวยทั้งเคยใช้งานและไม่เคยใช้งาน
—————
วันต่อมาก็ออกจากวังแม้ว่าช่วงหลายวันมานี้จะเกิดเรื่องมากมายภายในวัง ถึงขนาดแม้แต่องค์หญิงใหญ่เล่อหยางยังถูกกักบริเวณ ไม่ง่ายเลยกว่าพระสหายร่วมศึกษาทั้งหลายจะทนรอจนถึงช่วงวันหยุดที่สามารถออกจากวังและกลับบ้านได้ แต่พวกนางล้วนอายุยังไม่มาก ต่อให้หดหู่อีกสักเพียงใด ก็ยังอารมณ์ดีขึ้นมาหลายส่วนจนหลุดเผยรอยยิ้มอันสดใส
โหยวเย่ว์ยิ่งยินดีเป็นล้นพ้น
หลายวันนี้นางสอบถามเรื่องเกลือหลวงและเกลือเอกชนมาจากเซียวซูและเฉินซูอี๋ได้ไม่น้อยรู้สึกว่าสามารถหาผลประโยชน์ก้อนโตจากเรื่องนี้ได้ ก่อนเข้าวังมานางได้ข้อมูลลับจากโหยวฟางอิ๋นลูกน
