มีองค์หญิงใหญ่คอยปกปั้อง แต่ก็เกรงว่าต้องใช้ชีวิตด้วยความยากลำบากแล้ว อาจไม่ได้อยู่สุขสบายเฉกเช่นตอนนี้ได้อีก”
——————–
1. เดินผ่านสวนแตงอย่าก้มใส่รองเท้า เดินผ่านใต้ต้นไหนอย่ายกมือจัดหมวก หมายถึงอย่าทำท่าทางหรือพฤติกรรมที่ทำให้ผู้พบเห็นคิดไปในทางไม่ดีหรือเข้าใจผิดได้ง่ายบทที่ 70 วันคืนอันเหน็บหนาว (2)ในวังหลวงมีใครบ้างไม่เหยียบย่ำซ้ำเติมผู้ที่ตกต่ำและยกย่องผู้ที่สูงส่งกว่า
หากรู้ว่าไทเฮาไม่โปรดปรานแล้วยังไปประจบเอาใจอีก นั่นเท่ากับรนหาที่ตาย
เมื่อเฉินซูอี๋พูดเช่นนี้ก็ทำให้มีบางคนยินดีในคราวเคราะห์ แต่ก็มีบางคนเป็นกังวล
เพียงแต่การพูดจานินทาลับหลังอย่างไรเสียก็ต้องกลัวว่าจะมีคนมาได้ยินเข้า
เหตุการณ์แบบนี้ใช่ว่าจะไม่เคยถูกเจียงเสวี่ยหนิงจับได้มาก่อน ตอนนี้สถานการณ์ก็ค่อนข้างพิเศษอีก หากถูกนางได้ยินแล้วเข้าใจผิดคิดว่าพวกตนเป็นคนใส่ร้ายนาง มีหวังถูกปรักปรำจริงๆ แน่ ด้วยเหตุนี้จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนากันโดยเร็ว
โหยวเย่ว์คิดว่าพวกตนเข้าวังมาได้หลายวันแล้ว อีกสองวันก็จะถูกปล่อยตัวกลับไปพักผ่อนเลยนึกถึงเรื่องที่ตนเคยสั่งคนในจวนก่อนที่จะเข้าวังมาขึ้นมาได้ พลันรู้สึกว่านี่คือโอกาสอันดียิ่ง
แม้ตนเองจะไม่รู้ แต่ผู้ที่อยู่ในวังมีความรู้กว้างขวางมากนี่นา
โหยวเย่ว์ได้ยินพวกนางกำลังสนทนาถึงทัศนียภาพและทรัพยากรของหยางโจวอยู่พอดีนางจึงพูดแทรกขึ้นมาว่า “ได้ยินว่าพ่อค้าเกลือของหยางโจวแต่ละคนร่ำรวยมหาศ
