าสองคนจงสืบสวนให้ดีดูสิว่าเบื้องหลังเป็นคนถ่อยผู้ใดกำลังกระทำการชั่วช้า!”
ครั้นกล่าวจบนางก็กวาดสายตาผ่านร่างเจียงเสวี่ยหนิง
เฉินอิ๋งจึงมองเจียงเสวี่ยหนิงตามสายตานางนึกถึงถ้อยคำที่เซี่ยเวยส่งคนมาถ่ายทอดระหว่างตนจะเดินทางเข้าวัง จากนั้นก็ขบคิดถึงอากัปกิริยาของเซียวไทเฮาที่มีต่อเรื่องนี้ในเวลานี้รู้สึกว่าตึงมือยิ่งนักโชคยังดีเขามีไหวพริบ คาดเอาไว้แต่แรกแล้วว่างานครั้งนี้จัดการยากแน่ ถึงได้พาจางเจอมาด้วยเสียเลย
คนผู้นี้นิสัยแข็งกระด้างตรงไปตรงมา ในสายตานอกจากการสืบคดีและรักษากฎหมายแล้วก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีก การผลักไสจางเจอมาอยู่เบื้องหน้าเช่นนี้ วันหลังหากพรรคพวกที่มีอำนาจของแต่ละฝั่ายเกิดเหตุอะไรขึ้นอีกจะได้มีเขาไว้รับหน้า ไม่ซวยมาถึงตน
เฉินอิ๋งครุ่นคิด รับคำว่า “พ่ะย่ะค่ะ” จากนั้นจึงมองเบื้องซ้ายและเบื้องขวาของเซียวไทเฮา“ขอบังอาจทูลถามว่าหลักฐานของคดีในวันนี้ยามนี้อยู่ที่ใดแล้วพ่ะย่ะค่ะ?”เซียวไทเฮาโบกมือ
หัวหน้าขันทีผู้ดูแลสำนักพระราชวังวังเฉวียนพลันส่งกระดาษซึ่งวางอยู่บนถาดเคลือบน้ำมันแผ่นนั้นให้เฉินอิ๋ง
เฉินอิ๋งหยิบขึ้นมาดูแล้วย่นหัวคิ้ว
แต่เขาแค่แสดงท่าทางไปอย่างนั้นเอง
ผ่านไปครู่หนึ่งจึงส่งกระดาษแผ่นนี้ให้จางเจอซึ่งอยู่ทางด้านข้าง “ใต้เท้าจางลองดูด้วยสิ”
เป็นกระดาษไปั๋ลู่ขนาดเท่ากับกระดาษจดหมายธรรมดาทั่วไป
ตัวอักษรรูปแบบข่ายซูอันสง่างาม
จางเจอทอดสายตามอง รับมาดูคราหนึ่งความเย็นชาเก
