พร้อมกับเสียงตัวพิณหักสะบั้นทันที!
นางฟาดพิณชั้นยอดกับหินจนแหลก
เขาแทบไม่กล้าเชื่อเลยว่านางทำอะไรลงไป
ส่วนดรุณีน้อยกลับหันมามองเขาอย่างเคร่งขรึมจริงจัง “จะตายอยู่แล้วยังมัวนึกถึงของไร้ประโยชน์อยู่ได้ คนอย่างเจ้าไม่คู่ควรจะมีชีวิตอยู่!”
แสงจันทร์กระจ่างในค่ำคืนนั้นตกกระทบลงบนร่างนางประหนึ่งปกคลุมด้วยหิมะ
เซี่ยเวยปีนปั่ายขึ้นมาจากทะเลโลหิตและภูเขาซากศพ ใช้ความเพียรพยายามวางแผนการมายี่สิบกว่าปีถึงหาทางรอดชีวิตออกมาได้ ทว่านี่กลับเป็นครั้งแรกที่ถูกคนทำลายพิณ ทั้งยังด่าเขาว่า ‘ไม่คู่ควรจะมีชีวิตอยู่’
เป็นเรื่องที่ไม่เคยประสบพบเจอมาก่อนเลยจริง ๆ
ต่อมาพวกเขาไปถึงหมู่บ้านแห่งนั้นจริง โชคดีได้พบเจ้าหน้าที่ที่เจียงปั๋อโหยวส่งมาค้นหา คราวนี้ถึงรอดพ้นจากอันตรายได้โดยแท้เพียงแต่คลื่นใต้น้ำของศึกชิงบัลลังก์ในเมืองหลวงกำลังก่อตัว อีกทั้งราชสำนักอยู่ในสภาวะตึงเครียด เขาลอบปฏิบัติการจนมีเวลาพักผ่อนเพียงน้อยนิด ดิ้นรนอยู่บนเส้นทางแห่งผลประโยชน์และอำนาจนี้กว่าครึ่งปี
เมื่อเสิ่นหลางขึ้นครองราชย์อย่างราบรื่นสถานการณ์โดยรวมคลี่คลาย เขาถึงมีเวลาพักผ่อนได้เสียที
มีอยู่วันหนึ่งเขาไปเยี่ยมคารวะจวนตระกูลเจียง
ทว่าขณะเดินผ่านระเบียงทางเดิน กลับเห็นสาวน้อยซึ่งเปลี่ยนไปสวมชุดแพรกำลังถีบสาวใช้ตัวน้อยซึ่งอายุอานามไม่ต่างจากนางเท่าไรใส่ชั้นวางดอกไม้จนล้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และแล้งน้ำใจ มิหนำซ้ำยังเผยความ
