เปินกวน เป็นคำเรียกแทนตัวของขุนนางบทที่ 63 ขอคืนดี (2)เจียงเสวี่ยหนิงนึกไม่ถึงว่าเซียวซูจะถามตนและไม่รู้ว่านางมีวัตถุประสงค์อันใด แต่อย่างไรเสียตำราของนางก็ถูกเซี่ยเวยโยนทิ้งไปแล้ว หากมีความผิดก็ให้เซี่ยเวยแบกรับแล้วกัน จึงกล่าวตามความสัตย์จริง “อยากจะโยนก็โยน ไม่อยากโยนก็เก็บเอาไว้”
เซี่ยเวยเองก็คร้านจะสนใจไม่ใช่หรือไร
นางตอบเช่นนี้เท่ากับไม่ตอบ
เซียวซูมองนางอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะหันกลับไปกล่าวกับทุกคนว่า “การสอนของตำหนักเฟิงเฉินถือเอาเซี่ยเซียนเซิงเป็นหลัก ส่วนอาจารย์ท่านอื่นแม้ว่าจะมีความรู้ล้ำลึก ประสบการณ์มากมายแต่ทางฝั่าบาทกลับทรงจดจำชื่อแซ่ไม่ได้ด้วยซ้ำในรายการตำราที่เซี่ยเซียนเซิงกำหนดไว้ทีแรกไม่มีเตือนสตรีเล่มนี้ หากว่ากันตามเหตุผลแล้วจางเซียนเซิงกระทำการโดยพลการ เดิมทีพวกเราไม่รู้น่ะช่างเถอะ บัดนี้รู้เรื่องแล้วก็สมควรจะปรับปรุงตัว มิหนำซ้ำเดิมทีพวกเรามาเป็นพระสหายร่วมศึกษาขององค์หญิงใหญ่ หากแม้แต่องค์หญิงยังทรงโยนทิ้งด้วยพระองค์เอง แต่พวกเราที่เป็นพระสหายร่วมศึกษากลับยืนดูอย่างเพิกเฉย คนที่รู้จะบอกว่าพวกเราเป็นพระสหายร่วมศึกษาขององค์หญิง ส่วนคนที่ไม่รู้เกรงว่าคงนึกว่าองค์หญิงทรงเป็นสหายร่วมศึกษาของพวกเราแทน”
เฉินซูอี๋คาดไม่ถึงอย่างยิ่งว่าเซียวซูจะกล่าวเช่นนี้ นางลุกพรวดทันที “อาซูเห็นด้วยกับการโยนตำราทิ้งเนี่ยนะ? แต่ตอนนั้นข้าเห็นเจ้านั่งเฉยอยู่ด้านข้าง ไม่ขยับเขยื้อนสักนิ
