องเล็กน้อย?” หลี่ว์เสี่ยนอดมองสำรวจเขาไม่ได้ สายตาแปลกประหลาด “แต่ไหนแต่ไรมาเจ้า เซี่ยจวีอัน จะกลัดกลุ้มเพราะงานใหญ่เท่านั้น ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้าต้องสงบจิตใจเพราะเรื่องเล็กน้อยกับเขาด้วย”
เซี่ยเวยคิด ก็นั่นน่ะสิ
ชั่วขณะหนึ่งก็รู้สึกว่าน่าขันดีเหมือนกัน
เขาไม่สะดวกจะบอกหลี่ว์เสี่ยนว่าเมื่อวานตนหงุดหงิดและโมโหสาวน้อยผู้หนึ่ง มิหนำซ้ำตนยังเป็นฝั่ายไร้เหตุผลเสียด้วย จึงได้แต่ส่ายหน้า ถอนหายใจด้วยความจนใจ “ธรรมะสูงหนึ่งฉื่อ มารสูงหนึ่งจั้ง สุดท้ายข้าเซี่ยเวยก็มีช่วงที่ถูกผู้อื่นจัดการเช่นกัน”
——————–1. เหลียนพอ เป็นชื่อของแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นจ้าว ได้รับการขนานว่าเป็นหนึ่งในสี่แม่ทัพใหญ่แห่งยุครณรัฐ อีกสามคนคือไปั๋ฉี่หวังเจี่ยน และหลี่มู่2. ลิ่นเซี่ยงหรูเป็นชื่อของมหาเสนาบดีผู้ให้คำแนะนำและช่วยบริหารงานเจ้าผู้ครองแคว้นจ้าว3. บันทึกประวัติศาสตร์ ประพันธ์โดยซือหม่าเชียน เนื้อหาบันทึกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ตั้งแต่สมัยหวงตี้ (จักรพรรดิเหลือง) ไปจนถึงสมัยฮ่องเต้ฮั่นอู่ตอนต้น รวมทั้งสิ้นสองพันห้าร้อยปี ถือเป็นตำราประวัติศาสตร์เล่มสำคัญของจีน4. คืนหยกสมบูรณ์ให้จ้าว เป็นเรื่องราวของเจ้าผู้ครองแคว้นฉินที่ต้องการใช้เมืองสิบห้าเมืองมาแลกหยกเหอซื่อปีซึ่งเป็นชื่อหยกล้ำค่าชิ้นหนึ่งในสมัยนั้น แคว้นจ้าวจึงส่งลิ่นเซี่ยงหรูเป็นผู้นำหยกเหอซื่อปีไปแลกเมืองทว่าเมื่อเดินทางไปถึงและมอบหยกให้ปรากฏว่าแคว้นฉินกลับ
