เซียวติ้งเฟยเป็นคนปากไม่มีหูรูด พอกลับเมืองหลวงก็เป็นคุณชายสำมะเลเทเมาอันดับหนึ่งไม่ทำงานทำการ ไร้แก่นสาร เล่นพนันขันต่อทุกรูปแบบ ไม่มีสิ่งใดที่ทำไม่ได้ และไม่มีสิ่งใดที่ไม่เชี่ยวชาญ ทำให้ติ้งกั๋วกงเซียวหย่วนปวดเศียรเวียนเกล้า ยามเซียวติ้งเฟยมาพบเซียวซูซึ่งเป็นหวงกุ้ยเฟยในวังหลวงยังจงใจนำสถานะ ‘พี่ชาย’มากดข่มนางอีกด้วย วัน ๆ เอาแต่ขลุกอยู่กับเจียงเสวี่ยหนิงซึ่งเป็นศัตรูคู่แค้นกับตระกูลเซียวคนทั้งตระกูลไม่ว่าจะเด็กหรือชราพากันตำหนิติเตียนเขา แต่กลับทำอะไรเขาไม่ได้แม้แต่น้อย
ทั่วทั้งราชสำนักถือเสียว่าเขาเป็นคนดวงแข็งตายยาก การมีชีวิตอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ก็ถือว่าสวรรค์เมตตาแล้วจริง ๆคนที่เติบโตมาในหมู่ชาวบ้านร้านตลาดอันแสนจะต่ำต้อยเช่นเขา มีหรือจะหวังให้ทำการใหญ่อะไรได้
เนื่องจากขุนนางในราชสำนักทั้งหลายต่างใจกว้างต่อเขาอย่างหาได้ยากยิ่ง อีกทั้งฝั่าบาทเองก็ทรงรู้สึกผิดต่อเขา จึงยิ่งไม่อยากสร้างความลำบากแก่เขาเข้าไปใหญ่ ทำให้คนผู้นี้นับวันก็ยิ่งโอหังทำตามอำเภอใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
อย่างไรก็ตาม บางครั้งเจียงเสวี่ยหนิงกลับรู้สึกถูกชะตานิสัยของคนผู้นี้ ต่อให้เขาทำตัวเหลาะแหละไม่เอาไหนและเอาแต่ใจตัวเอง แต่ไม่ว่าจะมองเช่นไรก็ยังดีกว่าพวกคนปากปราศรัยน้ำใจเชือดคอในราชสำนักอยู่ดี นางถึงขั้นเข้ากับเขาได้อย่างน่าประหลาดผู้อื่นต่างก็เคยกล่าวล้อเล่นไว้ว่า สาเหตุที่ฮองเฮาโปรดปรานและเชื่อพระทัยเซียวติ้งเ