ุดแสนจะบังเอิญ นางเอ่ยเรื่องนี้กับเซียวติ้งเฟย คุณชายกำมะลอซึ่งกล้าพูดกล้าทำทุกอย่างกลับปรบมือหัวเราะร่า พูดพลางมองนางอย่างกระเซ้าเย้าแหย่ “ฮองเฮาของกระหม่อม มีคำพูดอยู่ประโยคหนึ่งกล่าวเอาไว้ว่า‘เห็นอักษรก็เท่ากับเห็นตัวตน’ ต่อให้เขียนได้ไม่ดีแต่บางครั้งก็ยังพอมองนิสัยที่แท้จริงออกหลายส่วน เป็นนิสัยที่แฝงอยู่ภายในซึ่งพระองค์เองยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ…”——————–1. เฉ่าซู หรืออักษรหวัด หมายถึงการเขียนตัวอักษรโดยใช้ลายเส้นที่มีแต่เดิมมาย่อเหลือเพียงเส้นเดียว หลุดพ้นจากกรอบของการเขียนอักษรในแบบมาตรฐานตัวบรรจง2. เสียวข่าย เป็นการเขียนรูปแบบหนึ่งของข่ายซู แต่ตัวเล็กลง เป็นรูปแบบการเขียนตัวตรงบรรจง เส้นตรงเป็นระเบียบเรียบร้อย ขนาดตัวอักษรประมาณหนึ่งถึงสามเซนติเมตร3. เสียวข่ายแบบจานฮวา เป็นเสียวข่ายประเภทหนึ่ง ตัวอักษรจะผอมเรียว ลายเส้นพลิ้วไหวดุจนางระบำ จึงเรียกว่าจานฮวาซึ่งเป็นคำเรียกดอกไม้ที่ใช้เป็นเครื่องประดับศีรษะสตรี4. จ้าวเมิ่งฟู เป็นบัณฑิตและศิลปินเรขศิลปชื่อดังสมัยหยวน โด่งดังในรูปแบบการเขียนอักษรประเภทข่ายซูและสิงซู5. หวังซีจือ เป็นนักเขียนและนักอักษรศิลปชื่อดังในสมัยราชวงศ์จิ้นตะวันออก เชี่ยวชาญการเขียนอักษรทุก รูปแบบ จัดเป็นหนึ่งในสี่ยอดศิลปินของประวัติศาสตร์ร่วมกับจางจือของปลายราชวงศ์ฮั่น จงเหยาสมัยสามก๊กและหวังเสี้ยนจือที่เป็นยอดศิลปินร่วมสมัย6. หลิ่วและเหยียนเป็นนามสกุลของนักอั
