ความรู้ไม่เกี่ยวข้องกับบุญคุณความแค้น หากฟังสักนิดจะเก็บเกี่ยวได้เพิ่มอีกสักหน่อย แล้วเหตุใดถึงจะไม่ทำเล่า
ดังนั้นพอถึงเวลานางจึงรีบหยิบตำราและรีบมาตั้งแต่เนิ่น ๆ
เพียงแต่ขณะนี้ยังมีบางคนยังมาไม่ถึง ทุกคนจึงไม่ได้สนทนาเรื่องการเรียนและความรู้ กลับหัวเราะกระเซ้าเย้าแหย่กัน
เหยาซีกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนอีกครั้ง
ในบรรดาทุกคน โจวเปั่าอิงร่าเริงที่สุดและกล้าก่อเรื่องที่สุด นางเดินเข้าไปหาแล้วจับมือเหยาซีพร้อมออกแรงแกว่งไกวไปมา “พี่หญิงเหยาซี ท่านบอกมาเถอะน่า เช้าวันนี้พวกเราเห็นแล้ว ท่านมอบจดหมายฉบับหนึ่งให้นางกำนัลเดิมทีก็ดี ๆ อยู่ แต่พอรู้ตัวว่าถูกพวกเราพบเห็นเข้าก็หน้าแดง รีบบอกมาเร็วเข้า รีบบอกมาเร็วเข้า พอจะมีวี่แววเรื่องของสามีที่ถูกใจบ้างแล้วใช่หรือไม่?”
นิ้วมือซึ่งกำลังพลิกหนังสือของเจียงเสวี่ยหนิงพลันหยุดชะงัก
เหยาซีถูกพวกนางก่อกวนจนเริ่มกระมิดกระเมี้ยน ขยี้เท้าเอ่ยว่า “น่ารำคาญจริงพวกเจ้าก็เอาแต่ล้อข้าอยู่ได้!”
โหยวเย่ว์ปั้องปากหัวเราะพูดกระเซ้า “จางเจอผู้นั้นรู้ตัวดีจึงมาถอนหมั้นด้วยตนเองไปแล้วพี่หญิงเหยาซีพายเรือตามน้ำก็จะไม่สิ้นเปลืองเรี่ยวแรง วันหน้าย่อมหาคู่ครองที่ดีได้ ไหนเลยจะไม่สำเร็จ?”
ทุกคนต่างผงกศีรษะ
คิดไม่ถึงว่าเหยาซีกลับมองโหยวเย่ว์แล้วส่ายศีรษะ “ไม่ใช่”
โหยวเย่ว์ยังตามไม่ทัน “ไม่ใช่?”
ทุกคนนิ่งงันทันที ต่างมองเหยาซีด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยบนใบหน้าขาวนุ่มนิ่มของ
