มรู้สึกและกิริยาท่าทางเช่นนี้คงเป็นชายในดวงใจของนางกระมัง’
————
การได้ตัวเจิ้งเปั่ามาอย่างง่ายดายผิดคาดทำให้ตอนเจียงเสวี่ยหนิงกลับถึงเรือนหยางจื่ออารมณ์ดีไม่เบา
ห้องหับก็ประดับตกแต่งใหม่แล้วเช่นกัน
เมื่อเดินเข้าไปก็มองเห็นแต่ความประณีตหรูหรา แจกันดอกไม้ถูกเปลี่ยนเป็นกระเบื้องเคลือบขาวหรู่เหยา โต๊ะกลมถูกเปลี่ยนเป็นไม้จันทน์แดงที่ผ่านการแกะสลักเคลือบเงากระดาษเซวียนธรรมดา ๆ บนโต๊ะก็ถูกเปลี่ยนเป็นกระดาษไปั๋ลู่[1]ชั้นดีปึกหนึ่ง ถือได้ว่าไม่มีสิ่งใดที่ไม่วิจิตรงดงามแล้วจริง ๆ
ยังดีกว่าห้องนอนที่จวนของนางด้วยซ้ำ
“หากองค์หญิงใหญ่ทรงเป็นบุรุษก็คงดี”เจียงเสวี่ยหนิงทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มยวบ นอนหนุนหมอนนุ่มนิ่มทำจากผ้าไหมลายปัก รู้สึกสบายจนต้องถอนหายใจทีหนึ่ง “สนับสนุนให้นางเป็นฮ่องเต้ ส่วนข้าก็เป็นฮองเฮา คงเป็นเรื่องดียิ่งนัก…”
แน่นอนว่านี่เป็นเพียงความคิด
มีจางเจออยู่ นางย่อมไม่ชอบพอผู้ใดทั้งสิ้น
ยามค่ำ เมื่อทุกคนในเรือนหยางจื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้วก็รวมตัวกันที่หอหลิวสุ่ยเพื่อร่วมกันทบทวนสิ่งที่ร่ำเรียนมาวันนี้ อีกทั้งถือโอกาสอ่านตำราที่อาจารย์จะสอนพรุ่งนี้ด้วย
แม้ว่าเจียงเสวี่ยหนิงจะไม่ถูกกับคนส่วนใหญ่แต่สถานการณ์เช่นนี้กลับต้องอยู่ด้วย
เนื่องจากคนอย่างเซียวซูและเฉินซูอี๋ต่างมีความรู้อันล้ำเลิศ บางครั้งพวกนางก็จะตอบข้อสงสัยไขข้อกังขาให้ผู้อื่น ถึงแม้ตนจะมีเรื่องขัดแย้งกับพวกนางอยู่บ้าง แต่
