แล้วก็จะต้องทำอย่างสุดชีวิตการที่เสิ่นเจี้ยช่วยเจิ้งเปั่าเกิดจากความเมตตาอันบริสุทธิ์
ทว่าการที่นางช่วยเขาหาได้เกิดจากความเมตตาเช่นเดียวกันไม่
เจียงเสวี่ยหนิงไม่รู้ว่าอีกฝั่ายตั้งใจมาหานางโดยเฉพาะ หรือว่าเดินผ่านมาเจอนางโดยบังเอิญกันแน่ แต่ถึงอย่างไรนั่นไม่สำคัญ นางจ้องมองเขาอยู่นาน ก่อนจะกล่าวว่า “แต่ที่ข้าเอ่ยปากช่วยเจ้าไว้นั้น เจตนาหาได้บริสุทธิ์ไม่”
เจิ้งเปั่านิ่งอึ้ง
เดิมทีเขาคิดว่าเมื่อได้รับบุญคุณก็สมควรมาขอบพระคุณ เนื่องจากผู้คอยช่วยเหลือยามทุกข์ยากในวังหลวงช่างมีน้อยเสียเหลือเกิน ทำให้เมื่อคืนนี้ยามนอนอยู่บนเตียงที่ทั้งแข็งและคับแคบหลังนั้นก็รู้สึกกระสับกระส่าย ยากจะหลับลงได้
แต่คาดไม่ถึงเป็นอย่างยิ่งว่าสตรีที่อยู่ตรงหน้ากลับตอบมาเช่นนี้
——————–
1. ต้นยามเซิน หมายถึงเวลา 15:00 น.
