ูมในหัวสมอง เบื้องหน้าขาวโพลนไปหมด
ราวกับสูญเสียจิตวิญญาณไปอย่างไรอย่างนั้น
ต่อให้บังเกิดความสับสนและความไม่ยินยอมพร้อมใจเป็นล้นพ้น แต่นางไม่อาจกล่าววาจากับเซี่ยเวยได้แม้แต่ประโยคเดียว เบ้าตาแดงก่ำในบัดดล กระทั่งเมื่อลุกขึ้นออกไปยืนอยู่ข้างเสาระเบียงด้านนอก นางก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าตนไปผิดใจกับเขาเรื่องใดกันแน่ ถึงต้องถูกเขาลงโทษให้ออกมายืนข้างนอกจนอับอายขายหน้า
ต่อให้เป็นชาติที่แล้วนางก็ยังไม่เคยได้รับความไม่เป็นธรรมเช่นนี้มาก่อนเลย
เมื่อคืนเจียงเสวี่ยหนิงนอนหลับไม่สนิท เนื่องด้วยมัวกังวลเรื่องของจวนหย่งอี้โหว เช้าวันนี้ต้องมาเรียนพิณกับเซี่ยเวยก็ยิ่งตึงเครียดเข้าไปใหญ่กลัวว่าจะทำให้เขาโมโห แล้วยามนี้ต้องมายืนตรงระเบียง ยิ่งคิดก็ยิ่งน่าหงุดหงิดจริง ๆ
ไม่มีโหยวฟางอิ๋นเหมือนชาติก่อนนางยังทำใจยอมรับได้ การยังต้องใช้งานโจวอิ๋นจือเพื่อเรื่องของจวนหย่งอี้โหวนางก็ทำใจยอมรับได้ แต่การกลับชาติมาเกิดแล้วยังต้องมาคอยใช้ชีวิตภายใต้สายตาเซี่ยเวยอีกนี่สิ มิหนำซ้ำชาตินี้นางก็ไม่ได้ทำเรื่องชั่วร้ายอะไรอย่างแท้จริงเสียหน่อยเขาอาศัยอะไรมาเข้มงวดกับนางถึงเพียงนี้
เดิมทีนางก็รู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมสามส่วนอยู่แล้ว พอคิดมากเข้าก็กลายเป็นสิบส่วน
เจียงเสวี่ยหนิงไม่รู้เช่นกันว่าตัวเองถูกสะกิดอารมณ์ตรงไหนเข้า ความกลัดกลุ้มระทมทุกข์ที่มีในชาติก่อนทั้งหมดผุดขึ้นในหัวสมอง ขอบตาของนางร้อนผ่าว แล้วหยาดน้ำต
