ี่ปลดหนี้สินจนหมดสิ้น เขาใช้เชือกแขวนร่างตนเองอยู่บนเครื่องขุดบ่อที่เหลือแต่ซากปรักหักพังตรงบ่อเกลือ จบสิ้นชีวิตอันล้มลุกคลุกคลานของตนและจากโลกนี้ไป
สามเดือนหลังจากเขาตาย กระดาษภาพร่างภายในกล่องก็ถูกค้นพบ
สี่เดือนหลังจากเขาตาย เครื่องขุดบ่อชิ้นที่สองถูกสร้างขึ้น ประสบความสำเร็จในการขุดบ่อได้ลึกกว่าเดิมยี่สิบกว่าจั้ง สูบน้ำเกลือซึ่งอยู่ลึกลงไปยี่สิบจั้งซึ่งซุกซ่อนอยู่ภายใน ‘บ่อร้าง’ ที่ไม่เคยมีผู้ใดเคยค้นพบ
หนึ่งปีหลังจากเขาตาย เครื่องขุดบ่อกลายเป็นเครื่องมือจำเป็นในการสูบน้ำเกลือจาก‘บ่อลึกขนาดเล็ก’ ภายในนาเกลือบ่อบาดาล
สามปีหลังจากเขาตาย ขอเพียงเป็นนาเกลือที่มีบ่อบาดาลก็ต้องเคารพบูชาภาพเหมือนของเขา
นั่นหมายความว่าเครื่องขุดบ่อที่เหรินเหวยจื้อคิดค้นใช้สูบน้ำเกลือซึ่งอยู่ส่วนลึกได้จริงเพียงแต่ตัวเขาโชคร้าย ไม่อาจผ่านพ้นช่วงยากลำบากที่สุดไปได้
เจียงเสวี่ยหนิงยังจำได้ดี ตอนโหยวฟางอิ๋นในชาติที่แล้วเล่าถึงประสบการณ์การก่อร่างสร้างตัวด้วยมือเปล่าของตน อีกฝั่ายก็เคยทอดถอนใจเรื่องที่ตัวเองพลาดโอกาสอันดียิ่งเช่นนี้ไปเนื่องจากไม่รู้ว่าตอนนั้นเหรินเหวยจื้อกำลังระดมเงินทุนอยู่ในเมืองหลวง
นางยังพูดเรื่อง ‘เทคนิคการขุดเจาะบ่อ’ และ‘แก๊สธรรมชาติ’ อะไรทำนองนี้อีกด้วย
ของแปลกประหลาดพวกนี้ เจียงเสวี่ยหนิงฟังไม่เข้าใจแต่อย่างน้อยตนก็รู้ต้นสายปลายเหตุของเรื่องราว และรู้ว่าระหว่างนั้นมีจุดหักเหที่ทำให้คน
