ยงเสวี่ยหนิงพลันรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่ไม่อาจหาที่กักเก็บ
กำไลเส้นนี้งดงามก็งดงามอยู่
เพียงแต่น่าเสียดาย…
ต่างไม่ใช่ของนาง ก็เหมือนหว่านเหนียง
——————–1. เตียงปั๋าปูั้ เป็นเตียงจีนโบราณที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ประกอบด้วยสองส่วน เมื่อมองจากด้านนอกจะเป็นเตียงสี่เสาขนาดใหญ่เมื่อเข้าไปด้านในส่วนของเตียงจะอยู่บนยกพื้นสูงประมาณสองถึงสามฟุต ชั้นนอกล้อมรอบด้วยเสาสี่ข้างและรั้วเตี้ย ๆแกะสลักอย่างงดงาม2. ไม้จวี่ หมายถึงไม้จากต้นบีช3. ทรงแบ่งมวยสามเกล้า เป็นทรงผมที่เป็นตัวแทนของทรงผมสตรียุคหลังราชวงศ์หมิงมากที่สุด แบ่งเกล้าผมเป็นซ้าย ขวา และตรงหน้าผาก
บทที่ 35 เอาคืน (2)เจียงเสวี่ยหนิงพลันรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกอันไร้ที่จะฝากฝัง นางหัวเราะขึ้นมาทันที “ก่อนหน้านี้หว่านเหนียงดีต่อข้ามาก ข้าจึงไม่รู้เลยว่าเหตุใดนางต้องด่าทอข้าด้วย ข้ากอดตัวเองด้วยความรู้สึกไม่เป็นธรรม นั่งร้องไห้อยู่ใต้ชายคาบ้าน คิดว่าอาจเพราะหว่านเหนียงเคียดแค้นเมืองหลวง ดังนั้นจึงกลัวว่าหากข้าไปเมืองหลวงแล้วจะไม่ต้องการนาง อาจเพราะหว่านเหนียงเคียดแค้นท่านพ่อผู้แล้งน้ำใจของข้า นางจึงด่าทอข้าว่าเป็นลูกของคนสารเลว นี่มันช่างน่าขันสักเพียงใด น่าเวทนาสักเพียงใดกัน?”
จ้องมองกำไลวงนั้นอยู่นาน ทว่าสุดท้ายเจียงเสวี่ยหนิงก็ยังถอดมันอยู่ดี
จากนั้นก็เดินกลับไปเบื้องหน้าเจียงเสวี่ยฮุ่ยจับมือนางและสวมให้ สีหน้ามีแต่ความอ่อนโยน“จนเมื่อสี่ปีก่อน
