มฝัน “ขอบใจเจ้ามาก อีกอย่าง ขอโทษด้วยนะ”
ขอโทษที่ข้าเข้าใจเจ้าผิดไป
ขอบใจที่เจ้าบอกข้า ที่แท้ข้าก็ทำได้
ไม่มีผู้ใดรู้ว่าวันนี้นางใกล้จะพังครืนมาแล้วกี่ครั้ง
วันนี้เซี่ยเวยบอกนางว่า เจ้าหนีไม่พ้น
และวันนี้ โหยวฟางอิ๋นบอกนางว่า เจ้าเปลี่ยนแปลงได้
ถึงแม้วงโคจรของหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชาตินี้แทบจะไม่ต่างจากชาติที่แล้วสักเท่าไร แต่ทุกเหตุการณ์ก็มีความแตกต่างจากชาติที่แล้วเช่นกัน
โดยเฉพาะโหยวฟางอิ๋น
ก่อนหน้านี้เจียงเสวี่ยหนิงนึกว่าเมื่อช่วยเหลือนางไปแล้ว นางจะยังคงเป็นโหยวฟางอิ๋นผู้ขี้ขลาดตาขาวและทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่างดังเดิมสำหรับความผิดหวังที่มีต่อนางไม่สู้บอกว่าเป็นความผิดหวังที่ตนเองไม่อาจเปลี่ยนแปลงอะไรได้จะดีกว่า
แต่โหยวฟางอิ๋นผู้นี้ก็ทำไปแล้ว
ซ้ำยังทำสำเร็จอีกด้วย
ถึงขั้นที่ว่าหากจะนับกันอย่างจริงจัง นางประสบความสำเร็จยิ่งกว่าโหยวฟางอิ๋นในชาติก่อนเสียอีก
แม้จะทิ้งร่องรอยเอาไว้บ้าง แต่เมื่อเทียบกับสิ่งที่เจียงเสวี่ยหนิงได้รับมาในวันนี้แล้วมันสำคัญตรงไหนโหยวฟางอิ๋นไม่รู้สาเหตุที่เจียงเสวี่ยหนิงร้องไห้ในวันนี้ และไม่รู้ว่าคำพูดเมื่อครู่ของอีกฝั่ายหมายความว่าอย่างไร แต่นางก็สัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มที่ไม่เคยมีมาก่อนจากอ้อมกอดนี้
กล่องที่นางนำมาถูกวางกลับใส่มืออีกครั้ง
เจียงเสวี่ยหนิงเพียงพูดกับนางว่า “พรุ่งนี้มาหาข้า”
โหยวฟางอิ๋นกอดกล่องใบนั้น ผงกศีรษะด้วยท่าทางอึ้งงันเล็กน้อย นาง
