วไม้ไม่ยี่หระต่อสิ่งใดทั้งสิ้น ชื่นชอบและตามพะเน้าพะนอเจียงเสวี่ยหนิงอย่างหนัก ถึงขั้นว่านอนสอนง่ายเลยทีเดียว เพื่อนางแล้ว เซียวติ้งเฟยทำให้เฉิงกั๋วกงโมโหจนสิ้นสติไม่สมประดีมิหนำซ้ำยังไม่ไว้หน้าเซียวซูผู้เป็นน้องสาวแม้แต่น้อย เป็นดาบชั้นยอดที่เจียงเสวี่ยหนิงใช้กระตุ้นโทสะจวนเฉิงกั๋วกง
เพราะฉะนั้นเมื่อสู้รบปรบมือกับเซียวซูและจวนเฉิงกั๋วกง นางจึงไม่ตกเป็นเบี้ยล่าง อย่างมากก็แค่สถานการณ์ตึงมือไปบ้างเท่านั้น
ต่อมาเซี่ยเวยออกโรงโค่นล้มตระกูลเซียวนางยังปรบมือโห่ร้องยินดีอยู่ช่วงหนึ่งเสียด้วยซ้ำแน่นอนว่ายินดีได้ไม่นานนัก
นั่นเพราะผ่านไปไม่ถึงครึ่งปี เซี่ยเวยก็โค่นล้มเชื้อพระวงศ์ ควบคุมทั้งราชสำนักจนอยู่ในกำมือท้ายที่สุดฮองเฮาเช่นเจียงเสวี่ยหนิงก็ถึงจุดจบเช่นกัน
ช่างสมกับประโยค ‘นกปากซ่อมสู้กับหอยกาบ ชาวประมงได้ประโยชน์[1]’ เสียจริงเชียว
แม้จะบอกว่าจุดจบของนางและเซียวซูไม่สู้ดีนัก มิหนำซ้ำสุดท้ายก็ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ทางการเมืองจนจบชีวิตใต้เงื้อมมือเซี่ยเวย ดังนั้นนางควรบังเกิดความเห็นใจต่อ‘คู่แข่ง’ ผู้ร่วมชะตากรรมคนนี้บ้างทว่าความเป็นจริงกลับหาได้เป็นเช่นนั้นไม่
เซี่ยเวยเป็นปีศาจร้ายห่มคลุมหนังของนักปราชญ์อย่างแน่นอน แต่ไม่ได้หมายความว่าเซียวซูจะเป็นคนดี และยิ่งไม่ได้หมายความว่านางกับเซียวซูจะ ‘มีศัตรูคู่แค้นร่วมกัน’
ตรงกันข้าม ชาตินี้เจียงเสวี่ยหนิงยังคงไม่ชอบอีกฝั่ายอย่างรุนแรง ทั้
