วามหมายครั้งแรกแรกเริ่มนางยังรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง แต่เมื่อถูกเยี่ยนหลินพาไปทางซ้ายทีทางขวาที ไม่นานนักก็ตามหาความรู้สึกยามเป็นสาวน้อยกลับคืนมาได้
เดินท่องไปท่ามกลางฝูงชน ไร้การผูกมัด
โลกทางนี้ปราศจากความคับแคบของตำหนักคุนหนิง กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ปล่อยให้มัจฉาเช่นนางแหวกว่ายอย่างมีความสุข
ด้วยเหตุนี้ นางจึงนึกออกว่าเพราะเหตุใดสมัยยังเป็นสาวน้อยถึงชอบอยู่กับเยี่ยนหลิน…
นางเป็นเด็กซึ่งเติบโตมาจากแถบชนบท ครั้นหวนสู่เมืองหลวงกลับต้องศึกษากฎเกณฑ์เช่นนั้นเช่นนี้ตามคนในจวน ต้องกังวลว่าตนเองจะไม่เป็นที่ชื่นชอบของบิดามารดา ‘ใหม่’ และยังกังวลว่าจะถูกบ่าวไพร่หัวเราะเยาะว่าไม่อาจเทียบพี่สาวผู้เติบโตอยู่ในจวนได้อีกด้วย วัน ๆ ไม่อาจออกไปข้างนอก ผู้คนและเรื่องราวที่พบเห็นจึงมักจะมีอยู่แค่นั้น ช่างน่าอึดอัดและไร้รสชาติ
เป็นเยี่ยนหลินที่มอบโอกาสให้นางหลุดพ้นจากทุกสิ่ง
แม้ว่าเขาจะอายุยังน้อย แต่ก็ติดตามบิดาไปยังสถานที่หลายแห่ง มีหลายสิ่งอยู่เหนือขอบเขตความรู้ของคนทั่วไป ทั้งยังพานางกระทำสิ่งต่างๆ อย่างอุกอาจในเมืองหลวงแห่งนี้ นอกจากนี้ยังเล่าถึงทัศนียภาพอันงดงามและจารีตประเพณีของโลกภายนอกที่นางไม่เคยรู้ เขาจึงเป็นเสมือนหน้าต่างอันสว่างจ้าบานหนึ่งซึ่งทำให้นางได้รับรู้ทุกสิ่งที่สงสัยใคร่รู้อย่างลึกซึ้ง
มิหนำซ้ำเขายังมอบความรักที่นางไม่เคยได้รับมาก่อนอีกด้วย
ประหนึ่งสีที่งามจัดจ้ามากที่สุดบนภาพเขียน
