่ยหนิงไม่เชื่อสักคำเดียว
เพียงแต่นางถูกคุมตัวอยู่ ไม่อาจปริปากสุ่มสี่สุ่มห้า อีกทั้งไม่กล้าเอ่ยปากพูดเช่นนี้ต่อหน้าเซี่ยเวยอีกด้วยส่วนมือสังหารผู้นั้นคาดไม่ถึงว่าตนจะโชคดีถึงเพียงนี้ แม้จะสุ่มบุกเข้ามาในรถม้า แต่กลับจับตัวผู้ที่เคยช่วยชีวิตเซี่ยเวยเอาไว้ได้เสียอย่างนั้นเขาจึงหัวเราะเสียงดังแล้วกล่าว “ดูท่าสวรรค์คงเมตตา ต้องการมอบหนทางรอดให้ข้า เคยได้ยินเพียงว่ารองราชครูเซี่ยจิตใจใฝั่ศึกษาเต๋า ไม่เข้าใกล้อิสตรี คิดไม่ถึงว่ากลับมีช่วงที่รักหยกถนอมบุปผากับเขาด้วย ในเมื่อเจ้าบอกว่านี่คือผู้ที่ช่วยชีวิต หากอยากให้นางปลอดภัยก็ง่ายดาย ไม่สู้เจ้ามาสลับตัวกับนางสิ! ข้าจับตัวเจ้าเป็นตัวประกันออกจากเมืองจะไม่ดียิ่งกว่าหรือ? มิเช่นนั้น…”
เขาหยุดพูดครู่หนึ่ง ถัดมากลับอำมหิตยิ่งนัก
“ข้าจะใช้ดาบสังหารแม่นางผู้นี้เดี๋ยวนี้เลย!”
แผ่นหลังเจียงเสวี่ยหนิงเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ ด่าทอเจ้ามือสังหารผู้นี้ว่าโง่เขลาในใจยกใหญ่ ชาติก่อนกลุ่มกบฏผิงหนานอ๋องหรือนิกายสวรรค์ล้วนจบสิ้นในกำมือเซี่ยเวย เจ้าสมองหมูผู้นี้ห่างชั้นกันลิบลับจริง ๆ
คำพูดของเซี่ยเวยเชื่อถือได้อย่างนั้นหรือ
แล้วยังหวังใช้ตัวนางข่มขู่เพื่อให้เซี่ยเวยมาแทนอีก!
หากเซี่ยเวยยอม นางขอเด็ดศีรษะของตนเองลงมาหิ้วเดินเลย
เบื้องนอกเงียบสงัด
มือสังหารหงุดหงิดรำคาญใจ “ข้าจะนับถึงสิบ หากเจ้ายังคิดไม่เสร็จอีกละก็…”
“ไม่ต้องนับแล้ว”
เสียงอันนิ่งเรียบของเ
