ซี่ยเวยตัดบทเขา
ใจของเจียงเสวี่ยหนิงเต้นกระดอนมาถึงคอหอยแล้ว
จากนั้นก็ได้ยินเสียงเขาพูดต่อ “ขอท่านโปรดปล่อยตัวคุณหนูรองหนิง ออกมา ข้าจะไปแทนเอง”
เจียงเสวี่ยหนิง “…”
——————–
1. ชุดจิ้นจวง ชุดจีนโบราณที่ถูกออกแบบมาให้เคลื่อนไหวคล่องตัว เป็นที่นิยมสวมใส่ในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์บทที่ 16 ถูกลอบทำร้าย (3)ไม่ว่านางจะคิดเช่นไร แต่มือสังหารก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งแล้ว นึกไม่ถึงว่าพระอาจารย์ของฮ่องเต้ที่ผู้คนเล่าขานอย่างเซี่ยเวยก็มีช่วงเลอะเลือนกับเขาด้วย คิดแต่ว่าอยากให้คนมีชีวิตรอดจนถึงขั้นมาเจรจาเงื่อนไขกันได้
หารู้ไม่ว่าเมื่อลงมือไปแล้ว หัวเด็ดตีนขาดอย่างไรก็ต้องสังหารเซี่ยเวยให้ได้
การให้เซี่ยเวยมาแทนสตรีผู้นี้เป็นเพียงอุบายเปั้าหมายที่แท้จริงของเขาคือฉวยโอกาสสังหารเซี่ยเวยขณะอีกฝั่ายเข้ามาใกล้เพื่อเปลี่ยนตัวต่างหาก
“เจ้า เลิกผ้าม่านขึ้น”
เขาออกคำสั่งเจียงเสวี่ยหนิงด้วยน้ำเสียงอันชั่วร้าย ดาบที่พาดลำคอไม่ได้ขยับไปที่ใดแม้แต่น้อย
เจียงเสวี่ยหนิงจึงเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าโน้มตัวไปข้างหน้า ยื่นมือออกไปค่อย ๆ เลิกผ้าม่าน
แสงตะวันเจือสีแดงสาดส่องเข้ามาทันใด
พลันมองเห็นเซี่ยเวยยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้ารถห่างออกไปสามจั้ง[1] สีหน้าเรียบเฉยนัยน์ตาสุขุมลุ่มลึก สวมชุดหลวมแขนกว้างสะอาดสะอ้านไร้ราคี องคาพยพทั้งห้าบนใบหน้าล้วนน่าพิศ ถึงกระนั้นสิ่งที่ทุกคนสะดุดตาในแวบแรกย่อมเป็นบุคลิกอันเคร่งขรึม สุขุมนิ่งสงบแฝ