กดาบจากเอว นางส่งเสียงร้องด้วยความตกใจทันที
ฉึก
เสียงทึบ ๆ จากปลายดาบคมกริบแทงลำคอม้าดังขึ้นทีหนึ่ง
ม้าตัวนั้นพลันยกขาหน้าถีบคอกด้วยความเจ็บปวด แต่กระนั้นกลับถูกโจวอิ๋นจือกดหัวเอาไว้อย่างหนักหน่วง ผ่านไปครู่ใหญ่โลหิตสด ๆ ก็ไหลทะลักจนหมดสิ้น สาดกระเซ็นเต็มร่างเขาดาบนี้ลงมืออย่างโหดเหี้ยมและแม่นยำยิ่ง ม้าดิ้นได้ไม่นานนักก็ล้มลง
โจวอิ๋นจือกึ่งคุกเข่าท่ามกลางกองเลือดอันน่าตื่นตระหนกด้วยท่าทางหมดแรงเล็กน้อย มือข้างหนึ่งกุมดาบเปือนเลือด ส่วนมืออีกข้างวางบนศีรษะม้าพร้อมลูบไล้เบา ๆ เขาจ้องมองมันที่กำลังหายใจเฮือกสุดท้าย แล้วเอ่ยอย่างเชื่องช้าว่า “จงจำเอาไว้ วันนี้ไม่มีผู้ใดมาหาทั้งสิ้น แต่เป็นม้าของข้าเองที่ล้มปั่วย”
