ไม่ยิ้ม “เจ้าบอกเองว่าจะอยู่พักผ่อนที่เรือนสักสองวัน แต่วันนี้กลับมาโผล่ที่งานเลี้ยงชมดอกเบญจมาศของผู้อื่นได้ นี่เจ้าตั้งใจจะทำให้ข้าโมโหใช่หรือเปล่า?”
นับตั้งแต่เจียงเสวี่ยหนิงได้ยินว่าเยี่ยนหลินมาก็รู้แล้วว่าไหน้ำส้มสายชูกำลังจะหก
ตอนนี้ไหพลิกคว่ำอย่างที่คาดเอาไว้เลยจริง ๆ
นางช้อนสายตามองเขา ดวงตากระจ่างประดุจธารน้ำใสบริสุทธิ์ เพียงอมยิ้มเอ่ยว่า “พอข้ากลับห้องแล้วถึงเพิ่งเห็นว่ามีเทียบเชิญมาจากจวนตระกูลโหยว จึงตัดสินใจอย่างปัจจุบันทันด่วน ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เจ้าก็มาแล้วไม่ใช่หรือ?”ความหมายของประโยคนี้เหมือนกำลังจะบอกว่า นางรู้อยู่แล้วว่าเยี่ยนหลินต้องมา
เยี่ยนหลินพลันโกรธไม่ลง ทั้งยังรู้สึกหวานชื่นอย่างไม่ทราบสาเหตุ
มุมปากที่เม้มก่อนหน้านี้เผยรอยยิ้มที่แท้จริงโดยไม่อาจสะกดกลั้นอีกต่อไป “เรียนรู้เรื่องดี ๆไปได้แค่ไม่กี่อย่าง แต่ฝีมือการเอาอกเอาใจนี่กลับฝึกได้ช่ำชองเชียวนะ!”
——————–1. ไหน้ำส้มสายชู มาจากคำว่าดื่มน้ำส้มสายชู หมายถึงหึงหวงบทที่ 12 ตัดสินใจ (2)เจียงเสวี่ยหนิงคิดในใจ ‘สุดท้ายเจ้าก็พ่ายให้กับข้าเพราะการเอาใจนี้ไม่ใช่หรือ?’
แต่ปากกลับเอ่ยว่า “แต่ซื่อจื่อก็ออกจะขวัญกล้าเกินไปสักหน่อยนะ ที่ห้องโถงเมื่อครู่ยังมีคุณหนูคนอื่นอยู่ เจ้าก็ยังกล้าเดินเข้ามาอีก หากผู้อื่นเห็นเหตุการณ์วันนี้เข้า ไม่รู้ว่ากลับไปจะมีข่าวลือเหลวไหลอะไรแพร่ออกไปอีกบ้าง”
“เช่นนั้นก็ให้พวกนางลือกันไปเลย
