โหว กุมอำนาจทางการทหารอยู่ในมือ โหยวฟางอิ๋นทำการค้าไปทั่วหล้า ร่ำรวยมหาศาลแล้วนางเล่า นางมีความสามารถและทุนรอนอะไร ถึงจะทำให้เซี่ยเวยสนใจ และยอมรับการสวามิภักดิ์ของนางได้
วิธีที่สาม สู้กับเซี่ยเวยให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย
นางรู้ว่าตัวเขามีความลับอันยิ่งใหญ่และรู้ถึงแผนการขั้นสุดท้ายของเขา นางรู้กระทั่งความเคลื่อนไหวบางอย่างภายในราชสำนัก มีข้อได้เปรียบของการรู้ล่วงหน้าจากการย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ ภายภาคหน้ามีหลายเรื่องที่สามารถช่วงชิงโอกาสได้ก่อน
แต่ปัญหาก็คือ…ขณะนี้เซี่ยเวยเป็นมหาราชครูไปแล้ว ส่วนนางเป็นเพียงสาวน้อยยังไม่ได้ออกเรือน สถานะและอำนาจต่างกันราวฟั้ากับเหว เกรงว่ายังไม่ทันได้เริ่มเป็นศัตรูกับผู้อื่นก็ถูกกำจัดจนตายเสียแล้ว สติปัญญาในการวางแผนการของเซี่ยเวยคือของเป็น ส่วนสิ่งที่นางรู้มาในชาติก่อนนั้นคือของตาย แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าต้องสู้ชนะแน่นอน
โหยวฟางอิ๋นมักกล่าวอยู่เสมอว่า ‘ถนนทุกสายมุ่งสู่เมืองหลวง[1]’ แต่ยามนี้เจียงเสวี่ยหนิงมองหน้ามองหลังแล้ว ถนนทุกสายต่างเป็นทางตันที่ทั้งเล็กและแคบ!
แน่นอนว่าที่จริงแล้วยังมีวิธีการที่สี่อยู่
ต่อให้เซี่ยเวยร้ายกาจอีกสักเพียงใดก็เป็นแค่บุรุษคนหนึ่ง ชาติก่อนนางใช้ความสามารถของสตรีหลอกเหล่าบุรุษจนหัวปันได้ ชาตินี้ก็ต้องลองใช้กับมหาราชครูผู้เจ้าคิดเจ้าแผนการท่านนี้ด้วยเช่นกัน
หากเซี่ยเวยสยบใต้ชายกระโปรงนางได้…
ทว่าความคิดเพิ่งจะผุดขึ้นม
