อก รีบก้มหน้างุด พูดอย่างขลาดกลัวว่า “คุณชายกลับมาแล้วหรือขอรับ”
ที่ดินในเมืองหลวงราคาสูงลิบลิ่ว แม้เจียงปั๋อโหยวจะครองตำแหน่งมากอำนาจอย่างรองเสนบดีกรมคลัง แต่อย่างไรก็เป็นเพียงขุนนางขั้นสามไม่กล้าแสดงความมั่งคั่งภายในบ้านให้เป็นที่ประจักษ์มากเท่าใดนัก เรือนสี่ชั้นจึงมีขนาดเล็กทว่าประณีตงดงาม
เจียงเสวี่ยหนิงพอจะจดจำได้ว่าสถานที่ที่ตนเองพักอาศัยอยู่เป็นเรือนตะวันตก
และที่อยู่ติดกันก็คือเรือนของเจียงเสวี่ยฮุ่ยชาติก่อนขณะเพิ่งกลับคืนสู่จวน นางได้พบกับเจียงเสวี่ยฮุ่ย เนื่องด้วยมีความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจเป็นทุนเดิมผนวกกับความอิจฉา จึงทำตัวร้ายกาจโดยเอาเรื่องที่เจียงเสวี่ยฮุ่ยเป็นบุตรีอนุมาหาเรื่องและปล่อยให้บ่าวไพร่กลั่นแกล้งรังแกอีกฝั่าย
นางชิงโอกาสของเจียงเสวี่ยฮุ่ยในการเข้าวังหลวงเพื่อเป็นพระสหายร่วมศึกษา
นางแย่งชิงแม้กระทั่งงานวิวาห์ของเจียงเสวี่ยฮุ่ยเสียด้วยซ้ำ…
ที่จริงแล้วผู้ที่เสิ่นเจี้ยพึงใจอยู่แต่เดิมคือเจียงเสวี่ยฮุ่ย เพียงแต่เขามีผ้าเช็ดหน้าเป็นของแทนใจแค่ผืนเดียว ทั้งยังไม่รู้ว่าเป็นของคุณหนูคนใดในตระกูลเจียงกันแน่ ด้วยเหตุนี้เจียงเสวี่ยหนิงจึงสบโอกาส
ต่อมาเจียงเสวี่ยฮุ่ยแต่งกับจิ้นซื่อผู้หนึ่ง และติดตามเขาออกจากเมืองหลวงไป
ช่วงปีใหม่ที่เหล่าสตรีสูงศักดิ์ต้องเข้าวังเพื่อถวายพระพร เจียงเสวี่ยหนิงมีโอกาสได้พบนางอีกครา ทว่าก็อยู่ห่างไกล
เพียงได้ยินว่านางมีชีวิตที่เป็นสุขพอสมควร
