นหลางให้อยู่แต่ภายในวังหลวง ต่อมาก็ไม่รู้ว่าเลอะเลือนจนถึงขั้นคิดส่งเขาไปดินแดนศักดินาได้อย่างไร ทำให้เหล่าขุนนางที่อยู่ใต้สังกัดเสียกระบวนทันที โชคดีที่เซี่ยเวยเข้าเมืองหลวงพอดีเขาจัดการให้ขุมกำลังภายในเมืองหลวงของเสิ่นหลางมั่นคง แล้วเชิญแพทย์ที่มีชื่อเสียงมารักษาอาการประชวรของอดีตฮ่องเต้จนหายดี นี่จึงทำให้อดีตฮ่องเต้มีพระราชโองการยกราชบัลลังก์ให้องค์ชายสามเสิ่นหลาง ถือว่าเซี่ยเวยได้สร้างผลงานอันยิ่งใหญ่จริง ๆ
เซี่ยเวย นามรองจวีอัน ถือกำเนิดในตระกูลเซี่ยซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ในเมืองจินหลิงเป็น ‘เซี่ย’ ในกลอนว่า ‘กาลก่อนหวังเซี่ยรุ่งโรจน์ นางแอ่นโผผิน[1]’
เพียงแต่เมื่อถึงรัชกาลปัจจุบัน ตระกูลเซี่ยก็จวนจะล่มสลายไปเสียแล้ว
เขาอายุยี่สิบปีก็สอบติดจิ้นซื่อ[2] และได้เข้าประจำสำนักราชบัณฑิตหลวง หลังจากนั้นไม่นานกลับมีข่าวการเสียชีวิตส่งมาจากเมืองจินหลิงแจ้งว่ามารดาเซี่ยล้มปั่วยเสียชีวิตภายในเรือน ดังนั้นเซี่ยเวยจึงต้องกลับเมืองจินหลิงเพื่อไว้ทุกข์ให้มารดาสามปี
สามปีต่อมาเขาอายุยี่สิบสาม ได้กลับเมืองหลวงอย่างลับ ๆ มาเผชิญหน้ากับเหตุการณ์นี้พอดี
พลิกฟืนสถานการณ์ที่ย่ำแย่ไม่เป็นท่าให้ฟืนคืนได้ภายในช่วงเวลาอันสั้น ช่วยเสิ่นหลางขึ้นครองราชบัลลังก์อย่างราบรื่น ทั้งยังกลายเป็นคนที่เจ้าผู้ปกครองพระองค์ใหม่เชื่อใจมากที่สุดควบคู่ไปกับสมณะนามว่าหยวนจี
ผู้ที่ไม่มีตำแหน่งหน้าที่แท้จริงในมือเช่นเขากลับไ
