เพียงประเดี๋ยวเดียวก็มองเห็นประตูใหญ่สีแดงชาดนั่นแล้ว
ว่ากันตามความสัตย์จริง นางไม่ได้มีความรู้สึกอันลึกซึ้งต่อจวนตระกูลเจียงสักเท่าไรอย่างไรเสียนางก็เพิ่งกลับเมืองหลวงเมื่อตอนอายุสิบสี่ปี ก่อนหน้านี้เจริญวัยอยู่ในบ้านพักที่ทงโจวได้รับการเลี้ยงดูโดยหว่านเหนียงซึ่งเป็นอนุภรรยาของเจียงปั๋อโหยวผู้เป็นบิดา
หากใช้คำพูดท่านแม่ของนาง ก็คือถูกเลี้ยงดูจนเสียคนไปแล้ว
ชาติกำเนิดของเจียงเสวี่ยหนิงมีเรื่องให้เล่าขานเล็กน้อย
เดิมทีนั้นนางถือกำเนิดจากเมิ่งซื่อ[2]ภรรยาเอกของบิดา สมัยนั้นยามเมิ่งซื่อตั้งครรภ์ เจ้าตัวกำลังไม่ถูกกับหว่านเหนียงอยู่พอดีหว่านเหนียงเป็นโซ่วหม่าแห่งเมืองหยางโจวถูกคนส่งมาให้บิดา จากนั้นก็เลื่อนชั้นเป็นอนุภรรยาและได้รับความโปรดปรานจากบิดาเป็นอันมาก ซ้ำยังกำลังตั้งครรภ์เช่นเดียวกัน
ตามที่หว่านเหนียงเล่าให้ฟัง เมิ่งซื่อมักคอยจับผิดด้วยต้องการจะไล่อนุภรรยาผู้นี้ไปอยู่ชนบท
ทว่าหว่านเหนียงเองก็หาใช่ผู้ที่จะตอแยได้เช่นกัน
ครั้นเห็นจุดจบว่าตนคงต้องถูกขับไล่ไปยังบ้านพักที่ทงโจวตามกำหนดแน่นอนแล้ว หว่านเหนียงจึงตัดสินใจทำให้ถึงที่สุด ฉวยโอกาสช่วงชุลมุนขณะที่เมิ่งซื่อคลอดในคืนเดียวกันสับเปลี่ยนบุตรีของตนกับของเมิ่งซื่อไปเสีย
นับจากนั้นบุตรีของหว่านเหนียงก็กลายร่างกลายสภาพเป็นคุณหนูภรรยาเอกแห่งจวนตระกูลเจียง มีกินมีใช้ อยู่อย่างสุขสบาย ได้ศึกษามารยาทพิธีการ มีนามว่าเจียงเสวี่ยฮุ่ย
ส่วน
