บทที่ 3 ตำราวิถียุทธ์
หลังจากที่หลี่ลี่ได้รับโอกาสพิเศษ ในใจของเขาก็รู้สึกหนักแน่นยิ่งขึ้น ทำให้เขามั่นใจในวันข้างหน้ามากขึ้น
หลังทานอาหารเช้า หลี่ลี่ก็กลับมาจัดเรียงตำราเบ็ดเตล็ดเหล่านั้นต่อ…
เนื่องจากในยามนี้สายตาของเขาเฉียบคมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ประกอบกับอารมณ์ที่ผ่อนคลายและมีสมาธิจดจ่อมากขึ้น ทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานของเขาเพิ่มขึ้นมาก ในช่วงเช้าหลี่ลี่สามารถจัดตำราเบ็ดเตล็ดได้มากกว่าสามร้อยเล่ม
และด้วยด้วยความเร็วเช่นนี้ รวมถึงการที่เขาสามารถทำงานล่วงเวลาในตอนกลางคืนได้ สำหรับการจัดตำรามากกว่าพันเล่มต่อวันจึงไม่ใช่เรื่องยาก
นี่ถือเป็นผลลัพธ์จากความรอบคอบในการทำงานของเขาทำให้ได้มาซึ่งโอกาสพัฒนาตนเอง ดังนั้นหลี่ลี่จึงตรวจสอบตำราแต่ละเล่มอย่างน้อยสามครั้งเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด จากนั้นจึงจัดหมวดหมู่ให้เรียบร้อย
ถ้าหากผ่านไปอีกสองวัน เมื่อเขาคล่องแคล่วมากขึ้น ความเร็วก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างมาก การทำงานให้เสร็จภายในสิบวันจึงถือเป็นเรื่องที่ทำได้แน่นอนอยู่แล้ว
หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว หลี่ลี่ก็นึกถึงของวิเศษอย่างตำราวิหารแห่งราตรี เขาจึงไปนอนบนเตียงไม้ไผ่ ซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม แล้วนำตำราวิหารแห่งราตรีมาคลุมไว้ในผ้าห่มโดยรอบตัวนั้นมืดสนิท
หลี่ลี่จ้องมองตำราวิหารแห่งราตรีอย่างใจจดใจจ่อ เขาอยากจะเข้าไปฝึกฝนอีกครั้ง แต่น่าผิดหวังที่หน้าปกของตำรายังคงเป็นบันทึกท่องราตรีในดินแดนตะวัน
