บทที่ 83 จู่ ๆ ก็ท้องสามเดือน (3)
ถึงจะถูกผู้เฒ่าหลินคัดค้านหลายครั้ง แต่บนใบหน้าของอาจารย์หนิงกลับไม่มีความอับอายเลยแม้แต่น้อย
กระทั่งเมื่อเฝ่ยไป๋ลู่พูดแล้วผู้เฒ่าหลินรับฟังและไม่ขัด ความประหลาดใจจึงแวบขึ้นมาในดวงตาของอาจารย์หนิง
อาจารย์หนิงมองไปที่เฝ่ยไป๋ลู่อีกครั้ง ครั้นเห็นว่าพลังบนศีรษะของเธอเป็นเพียงชั้นบาง ๆ พละกำลังไม่ได้แข็งแกร่ง จึงคิดไม่ออกจริง ๆว่าเธอทำให้ผู้เฒ่าหลินไว้วางใจได้อย่างไร
บางทีพวกเขาอาจจะแลกเปลี่ยนประสบการณ์เป็นการส่วนตัวกันได้?
เมื่อคิดได้เช่นนี้ อาจารย์หนิงก็ส่งสายตาเป็นมิตรให้เฝ่ยไป๋ลู่
“อาจารย์หนิง ฝากเจี้ยนลี่ด้วยนะคะ” โจลี่ลี่พูดขึ้น และยังไงตระกูลหลินก็เป็นคนจ่ายเงินอยู่ดี เธอจึงพูดได้แบบไม่มีภาระใด ๆ “เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา”
อาจารย์หนิงพยักหน้า เขาถอนสายตาที่มองไปทางเฝ่ยไป๋ลู่ หยิบเอาอาวุธศักดิ์สิทธิ์ออกมา แล้วเริ่มจัดวางตำแหน่ง
“อาจารย์หนิงผู้นี้…” ผู้เฒ่าหลินกดเสียงต่ำถามเฝ่ยไป๋ลู่ทั้งเชื่อทั้งสงสัย
โจวลี่ลี่ทั้งปิดหน้าต่าง ทั้งส่งดอกป๊อปปี้มา มองแวบเดียวก็รู้ว่ามีเจตนาร้าย และอาจารย์ที่เธอหามาจะต้องเป็นพวกเดียวกันกับเธอแน่นอน!
หลินหมินเฟิงจึงกลัวว่ามันจะส่งผลร้ายต่อหลินเจี้ยนลี่
เฝ่ยไป๋ลู่สงบนิ่ง “รอดูสถานการณ์ไปก่อน”
อาจารย์คนนี้มีความสามารถจริง ไม่ใช่คนโกหกและอวดอ้าง
เฝ่ยไป๋ลู่จึงต้องการดูว่าสองคนนี้จะทำอะไรต่อไป
เมื่อได้ยินแบบนี้แล้วผู้เฒ่าหลิน
