ดูกเข้มข้นซึ่งซึมออกจากกระดูกหลังจากถูกต้มเป็นเวลานาน หัวไชเท้าหวานชุ่มน้ำต้มเนื้อ และสุดท้ายคือพริกขี้หนูสับจากชาวเขาเฟเนพ็อต
ท่ามกลางพริกขี้หนูสับลอยเต็มซุป ยังมีเกลือผลึกสีชมพูและใบพาสลีย์สีเขียวลอยปะปน…วันพฤหัสบดีตอนเช้าตามคำนัดหมาย ไคลน์เดินเดินทางไปยังร้านกาแฟราคาสมเหตุสมผลแห่งหนึ่งในเขตตะวันออกเฒ่าโคห์เลอร์ ผู้สวมแจ็กเกตตัวหนาสภาพเก่าโทรม กำลังนั่งตรงมุมร้าน ตรงหน้าเป็นชารสชาติเกือบจะไม่เหมือนชา และขนมปังดำหนึ่งแถวไคลน์เดินไปนั่งฝังตรงข้าม หยิบบางสิ่งซึ่งเตรียมไว้ล่วงหน้าขึ้นมาวาง และดันพวกมันไปข้างหน้าเข้าหาโคห์เลอร์ทั้งหมดคือเงินค่าจ้างอันประกอบด้วยธนบัตร 5 ซูลสองใบ1 ซูลสี่ใบ และเหรียญเพนนีสีทองแดงอีกกำมือหนึ่ง ไคลน์จงใจแถมเพื่อให้เงินค่าจ้างกองนี้ดูมีราคาแพงเฒ่าโคห์เลอร์นั่งจ้องกองเงินระยิบระยับเป็นเวลานาน ก่อนจะเหยียดแขนขวาออกมาลูบคลำด้วยอาการสั่นเทา
มันมองแล้วมองอีก พลางใช้มือข้างหนึ่งปาดน้ำตาและฉีกยิ้มกว้าง“ถ้าเป็นย่านท่าเรือ พวกเราต้องแบกกล่องสินค้าหนักหลายกิโล ร่วมถึงต้องทำความสะอาดพื้นโดยใช้เท้าจุ่มลงไปในน้ำเย็นและสกปรก เพียงเพื่อเศษเงินแค่หนึ่งซูลต่อวัน…”แต่ในปัจจุบัน เงินจำนวนมากถึง 15 ซูลกำลังถูกวางไว้ตรงหน้า!ไคลน์นั่งฟังโดยไม่พูดขัด จนกระทั่งในอีกหลายวินาทีถัดมามันซักถาม“คุณได้เห็น ได้ยิน ได้พบอะไรมาบ้าง”เฒ่าโคห์เลอร์เก็บเงินเข้ากระเปั๋าเสื้อและยกแก้วชาขึ้นมาจิ
