หัวหน้างาน ทว่า คนงามหนึ่งในสามของกลุ่มผู้ชุมนุมมีอันต้องตกงาน บางรายขยันหางานใหม่ บางรายกลายเป็นโสเภณีข้างถนน และบางรายหายหน้าหายตาไปจากเมือง ทั่วทั้งเขตตะวันออกกำลังโกลาหล”หากเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นขณะคีลิงเกอร์ลอบแทรกซึมกรุงเบ็คลันด์ มันคงสามารถฆ่าคนวันละหนึ่งถึงสองศพได้โดยไม่ตกเป็นเปั้าความสนใจ… ไคลน์รำพันเฒ่าโคห์เลอร์เล่าเรื่องราวในชีวิตประจำวันของตัวเองอีกสักพัก ก่อนจะพูดเสริม
“…แล้วก็ลูกสาวคนสุดท้องของไลฟหายตัวไปอย่างเป็นปริศนา”“ไลฟ?” ไคลน์มั่นใจว่าตนไม่เคยได้ยินคนชื่อนี้มาก่อนเฒ่าโคห์เลอร์อธิบาย“ไลฟคือสาวใช้ซักผ้าซึ่งคุณและคุณนักข่าวเคยพบเมื่อคราวก่อน ตอนนั้นเธอกำลังมีปากเสียงกับผู้หญิงอีกหนึ่งคนตามปรกติแล้ว ไลฟจะซักผ้าอยู่กับบ้านพร้อมลูกสาวสองคน แต่เมื่อวาน ขณะลูกสาวทั้งสองคนเดินกลับจากการส่งผ้าให้ลูกค้าเด็กคนเล็กได้หายตัวไปอย่างเป็นปริศนา ช่างน่าสงสาร… ไลฟเป็นหม้ายมานานหลายปี เธอหวังกับลูกสาวสองคนนี้ไว้มาก แต่ปัจจุบันกลับ… เฮ่อ ตำรวจของเขตตะวันออกไม่มีทางทำคดีนี้อย่างจริงจังแน่”คนขาดโอกาสมักเผชิญสถานการณ์เลวร้ายกว่าคนปรกติเสมอ เพราะพวกเขาไม่มีความสามารถในการหลีกหนีอันตรายหรือเปลี่ยนสภาพแวดล้อมอยู่อาศัย…วลีดังจากโลกเก่าผุดขึ้นในความทรงจำชายหนุ่ม
หลังจากวินาทีแห่งความเงียบงันผ่านไป ไคลน์เปิดปากอีกครั้ง“รบกวนพาผมไปพบพวกเธอ คุณก็รู้ว่าผมเป็นนักสืบอาจพอช่วยเหลืออะไรได้บ้าง”
