นแถวไหน? พวกเราอุตส่าห์
อดทนต่อสภาพอากาศสุดบัดซบของเบ็คลันด์ตลอดทั้งปีและก้มหน้าทำงานเก็บเงินอย่างหนัก ทั้งหมดก็เพื่อเสพสุขในช่วงหยุดยาวแบบนี้ยังไงล่ะ!”“บางที่ ผมอาจไปอ่าวเดซี่เหมือนกัน.”ไคลน์ตอบกึ่งลังเล มันหันไปจ้องด้านข้างใบหน้าสจ๊วตพลางเข้าสู่ภวังค์ส่วนตัวชั่วขณะ…ผมคงตัดสินใจคนเดียวไม่ได้ต้องรอให้พี่ชาย เบ็นสัน และน้องสาว เมลิสซ่า อนุญาตเสียก่อน…“ฮะฮะ! ถ้าเวลานั้นมาถึง ผมจะแสดงฝีมือการตกปลาอันยอดเยี่ยมให้ได้รับชม!” สจ๊วตยังคงสาวความยืด “เรายังร่ำรวยไม่มากพอ ไม่อย่างนั้นผมคงเลือกไปเที่ยวไกลๆ อย่างฟุซัคอินทิส หรือทวีปใต้มากกว่า”หลังจากชงกาแฟเสร็จ ไคลน์ยื่นถ้วยกระเบื้องเคลือบให้อีกฝั่าย พลางเดินถอยหลังสองก้าวและนั่งลงฝังตรงข้ามสจ๊วต
ขณะมือข้างหนึ่งรับถ้วยกาแฟ สจ๊วตสูดลมหายใจสองหนเพื่อดื่มด่ำกลิ่นหอมและความอบอุ่นของไอน้ำหลังจากนั่งพักผ่อนหย่อนใจสักพัก มันวางถ้วยลงและกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม“ตามสัญญา ผมจะแบ่งเงินค่าจ้างในคราวนี้ให้คุณ สองสามีภรรยาไวท์มอบเงินจำนวน 50 ปอนด์เป็นการตอบแทนและคุณก็มีผลงานมากกว่าผมอย่างเห็นได้ชัด เชอร์ล็อก สามสิบปอนด์เป็นไง? ผมต้องนำเงินบางส่วนไปแบ่งจ่ายให้สายข่าวด้วย”ห้าสิบปอนด์เองหรือ? แวมไพร์หนึ่งตนมีมูลค่าเพียงห้าสิบปอนด์!ไคลน์มีรำพันอย่างผิดหวังในใจอย่างไรก็ตาม ชายหนุ่มก็พอจะทราบเช่นกันว่า ไม่ใช่เพราะครอบครัวไวท์ไม่ต้องการเพิ่มจำนวนเงิน แต่เป็นเพราะพ
