ูดถึงมัน ที่แท้เจียงผิงอันก็มิใช่คนจากภพบุกเบิก แต่มาจากภพแร้นแค้นเช่นเดียวกับมหาจักรพรรดิ!
หลัวซู่เต็มใจรับผู้ฝึกตนจากที่นี่ยิ่ง เซียนคนอื่น ๆ ในศาลาเติงเซียนตายกันหมดแล้ว พวกนางต้องเพิ่มกำลังคน หากคนจากภพแร้นแค้นเหล่านี้เต็มใจอยู่ต่อที่ศาลาเติงเซียน ก็ให้อยู่ต่อในศาลาเติงเซียน
โอกาสการบรรลุเซียนของคนเหล่านี้สูงอย่างยิ่ง หลังบรรลุเป็นเซียน ก็จะช่วยศาลาเติงเซียนใหม่นี้ได้
หลายวันในขณะนั้น เจียงผิงอันส่งคนออกจากภพแร้นแค้นขณะอยู่เคียงข้างพวกเมิ่งจิง
ไม่มีใครแน่ใจว่าภายหน้าจะเป็นเช่นไร จึงต้องถนอมปัจจุบันไว้ต่อให้ต้องตาย ก็จะมีอาวรณ์ให้เสียดายน้อยลง
เจียงผิงอันรู้ว่าเขามิใช่ผู้กอบกู้ มิอาจช่วยทุกชีวิตได้ มีแต่ช่วยได้ตามมีตามเกิด คงเชื้อสายของภพแร้นแค้นให้หลงเหลือไว้ในโลกหล้า
ในวันนี้ ขณะที่เจียงผิงอันฝึกฝนกับเหล่าบุตรี เสียงของเต่าเทวะก็ดังขึ้นในมโนสำนึกของเขา “รีบ ๆ ไปเสีย ข้าเกิดสังหรณ์แล้วว่าภายในสิบปี จะมีวิกฤติเกิดขึ้นในภพแร้นแค้น”
เจียงผิงอันหัวใจสะท้าน เขารู้ว่าวันนี้ต้องมาถึง แต่มิคาดว่าจะไวเพียงนี้
“ผู้อาวุโสไม่ไปหรือขอรับ?”
ด้วยความแข็งแกร่งระดับอีกฝ่าย หากคิดจะไปก็ทำได้ง่ายดายแท้ ๆ
“นี่คือบ้านของข้า ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น” เสียงของเต่าเทวะซับซ้อนเปี่ยมความอ้างว้างแห่งกาลเวลา
เจียงผิงอันเงียบไป เขามิอาจร่วมเป็นร่วมตายกับภพแร้นแค้นได้หากคนที่เขารักมิอาจจาก เขาก็อาจสู้ตาย แต่ยามน
