่แม้แต่กล่าวคำอำลา มันหันหลังกลับทันทีทันใดและเดินตรงไปสุดถนน
‘กลุ่มอันธพาลมีข่าวกรองดีขนาดนี้เชียวหรือ ทราบแม้กระทั่งเรื่องเอียนเคยมาหาเรา’ไคลน์ถอนหายใจเงียบงัน อารมณ์หลากหลายกำลังถาโถมแต่ปราศจากความกังวลหรือหวาดกลัว‘เราเคยเผชิญหน้าบุตรเทพนอกรีตมาแล้ว ถึงจะถูกกั้นด้วยครรภ์ของเด็กสาวก็เถอะ…’ขณะใช้ความคิด ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้างมากเป็นพิเศษ มันล้วงหยิบเหรียญทองแดงและโยนขึ้นฟั้าพลางตั้งคำถามว่า วันนี้เหมาะแก่การเดินทางออกนอกบ้านหรือไม่คำตอบออกมาเป็นเชิงบวก………เขตนักบุญจอร์จ ถนนซาร์จการเดินทางค่อนข้างหลายต่อ เริ่มด้วยการขึ้นรถม้าแบบรางไปยังสถานีรถไฟใต้ดิน และนั่งรถม้าแบบไร้รางจากรถไฟใต้ดินไปยังจุดหมาย ไคลน์หมดเงินไปกับการเดินทางทั้งสิ้นสิบเอ็ดเพนนี
เมื่อลงจากรถม้า มันพบว่าสายฝนเริ่มโปรยอย่างแผ่วเบาแน่นอน ไคลน์ไม่ได้พกร่มติดตัวมาด้วยจากคำอธิบายตามหน้าหนังสือพิมพ์ ปรากฏการณ์เช่นนี้กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเมืองเบ็คลันด์ไปแล้ว และยังเป็นสาเหตุให้วัฒนธรรมการสวมหมวกแพร่หลายในกลุ่มสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี พวกมันจะได้ไม่ต้องพกร่มให้พะรุงพะรังไคลน์รีบกดหมวกติดศีรษะพร้อมกับออกวิ่งเขย่งเข้าไปในบ้านหมายเลขเก้ามันอาศัยชายคาเป็นกำบังหลบฝนชายหนุ่มพยายามปัดหยดน้ำสีใสออกจากเครื่องแต่งกายจากนั้นก็กระตุกเชือกกริ่งของบ้านอย่างแผ่วเบา แต่คราวนี้กลับไม่ได้ยินเสียงนกกาเหว่าหรือเสียงระฆังตามปกติ‘กริ่งพัง? ’ขณะไค